Ang lahat ng lalabas sa blog na ito, ay akin, ngunit kong may isinaad akong pinagkuhanan ng inpormasyon ay marahil kanila yoon.
minsan ay mayroon ding mga salitang hindi naangkop sa mga bata, kaya ang gabay ng magulang ay kinakailangan din.
hindi ko kailangan mag-adjust kung nababstusan kayo sa akin, dahil wala akong pakialam sa mga nababastusan o kung kahit sinong may bayolenteng reaksyon tungkol sa akin.
malugod akong nagpapasalamat at binigyan mong oras na basahin ang kawalanghiyaang mga isinassad dito.
nagbasa ka na rin lang, ay lulubos-lubosin ko na, gamitin ang comments sa ilalim ng araw ng titulo ng isang blog entry kung ikaw ay may nais ikomento tungkol sa isang post,
gamitin ang tagboard sa pagbati at hindi sa pagkomento ng isang post, maraming-maraming salamat po, nawa'y ikaw'y masiyahan sa pakikialam sa aking
magulo, antipatiko ngunit masayang buhay.
And then it is cold.. for the second time...
lunes, noviembre 03, 2008
It's been a year.. since we migrated here in canada. new people, stuff, adventure and excitement... or is it? OO, isang taon na ang lumipas nasa pinas pa ako, init na init, excited na excited sa paglipat nmen dito, isang taon na ang lumipas, alin na ang mga nagbago?
I have no choice, my family moved here as one, i have to be with them, of course it's hard living on a different world from what i was used to, it is truly, people thinks that living in a different country is an advantage for everyone, but then, guess what? not all that glitters are diamond, of course things has it's good things and bad things, yea sure, cliche.
I grew up with a country where people are warm, hospitable, carefree and fun loving, but then I moved into a country not so close to where i grew up, with these white cold things all over, clean streets, 4way stop signs, less traffic and surprisingly uncrowded malls. Oh LOL, ang ironic ata ng sinabi ko. LOL anyway continue sa drama, wala ang mga tyangge, ang uniwide, ang sm bacoor, ang grocery or small sari sari store, ang street food at ang tricycle. WALA. I miss those stuff, i feel homesick, but then after a year, i started hugging the culture, the way of living, their way, is my way, and i guess, that's the way it is.
I felt numb, insensitive, still fun loving and hospitable, I can't say i became better but i guess i still bring up everything that i do best. I started seeing the world as a bigger picture, not only a world centered on me, centered on how i could be successful. I started to belong, join orgs and activities. Those stuffs, somewhat kept me busy, made me forget everything that i miss back from my country, behold, my normal weekly sched...
Sunday: my freakin supervisor usually(?) gives me work on sundays, 9am-5pm, then we go to church @ 730pm and after mass, family gathering, party.
Monday: I wake up @ 8, go to school before 9, get off school @ 3:30 and go to work 4:30-10, my dad picks me up after work.
Tuesday: i still wake up @ 8, go to school before 9, school ends @ 3:30, student council meeting until 4:30, go to work until 10.
Wednesday: i still wake up @ 8, go to school before 9, school ends @ 3:30, drama rehearsal until 5, that will last until december 9, 10 and 11, the official showing date of our school drama prod. go to work until 10.
same agenda for thursday.
Friday: same as monday. just that @ lunch, we usually have a unity group meeting, that's why sometimes i dont eat.
saturday: work 9-5, family gathering, party.
im off @ work twice a week which goes randomly. not to mention the student scholarship meeting happening every self directed Wednesdays, add stuff and events organized by my orgs. i know im busy, but i still get to chill with my friends, and these stuff keeps me away from thinking. thinking about sad things...
Im single, who cares? I'm totally blessed by God with all these things flowing around me, why should i ask for more? oh yea, you got it right, defense mechanism. luckily i got these people...
And these people too...
and technically these people...
been working my ass off these days, and saying these things, i could say i belong.
oh and finally, i bought my own camera! :D im so happy, it's the cannon a2000. i'm actually contented on what it can give to me. im so proud of myself. LOL
Etiquetas: kabaliwan- buhay, kagaguhan sa eskwela
keep going on...
sábado, enero 26, 2008
cant believe i've survived 1st semester in this foreign land in where everything is so unusual..
so yeah.. CREDITS!! come to papa justin! haha.. this coming week is our exam week. or hell week for others.. well.. i only got 2 exams.. choir and history.. so i'd only be coming to school tuesday for the choir exam that's only like 10 minutes... and on wednesday for history that will take my whole morning...
UGH.. weather is turning fair now.. im starting to love it.. ahihihi.. well then.. see yah.. :)
Etiquetas: kagaguhan sa eskwela
Pers Day of school!
viernes, junio 15, 2007
aba! ang bilis nga naman ng panahon noh... 2 araw na pala since nagstart ang mga classes ng mga friends ko sa pilipinas, dagsaan na nga ang group messages na umuuwi na daw sila ganyan ganito, ilang araw na rin pala ang nakakalipas since padalhan ako ng sulat ng greensborough college dito sa europa, hindi ko pa nga pala nasasabi sa inyo ang magandang balita na natanggap ko, opo, andito po ako sa europe nagaaral sa greensborough college ng advertising. lumipad akong papunta dito last week, at yung visa from canda natanggap na nga pala namin, pero sila mommy na lang ang lilipad doon at susunod ako.
lahat kami dito advertising ang inaaral at piling tao lang rin ang nakakapasok dito, laking pagtataka ko nga ng may mail na dumating doon sa amin sa pinas, hindi na rin nagdalawang isip ang parents ko na ipadala ako dito, kasi lahat libre, from plane ticket, to lodging at food, aba nadaig ko and valedictorian namin, dahil ako ay iskolar ng isang college sa ibang bansa, at sa europa pa! :)
gusto ko dito sa college ko(hindi ko naiispel dahil mahirap) dahil dito, walang diskriminasyon, naka-uniform nga pala kami dito, katuwa nga yug uniform, parang sa harrypotter, nakarobe kaming parang ewan, tapos nakatuck in, basta, maganda, ako nga rin pala ang unang pilipinong nakapasok dito sa school na ito, kumukuha kasi sila ng estudyante from diff countries ehh, at swerte ko, nakuha ako, at unang pilipino pa, hindi ito sikat, kasi nga isang course lang ang tinuturo, 100 students per year, so meaning may 400 students lang dito sa college, at advertising lang ang course naming lahat.
sa dorm, masaya rin ako, kasi pwede 24 hours ang computer, mei laptop na dito, na sa pagkakaalam ko, pwede na namin iuwi pag gradweyt, nagraragna pa nga ako dito eh! at guess wut? ang greensborough college eh school to the stars rin nga pala, karoom ko nga pala si Daniel Radcliffe, at kaklase ko si orlandoo bloom at haley joel osment, nasa junior year naman si chad micheal murray, exclusive school ito kaya puro lalake kami. :)
ang mga classroom dito, high-tech! wala kaming notebook notebook at libro-libro, de computer, dala-dala namin ang mga laptop dito, at kung kailangan ivisualize ng titser ang gusto niya ipakita, mei robot na magdedemo or mei projector, di rin kami komokopya sa blackboard dahil iniemail na lang samin ng titser, ang mga exams lang dito ang de-sulat, sa palm pilot pa.
ang subjects, masaya naman, ang astig ng mga tinuturo, adiyan ang proper etiquette, tinuturuan kami kung pano maglakad, tapos ang proper posture, tamang pag hawak ng wine glass at iba pa, mei kaklase nga akong tinanong kung bakit kailangan namin ito pagaralan, dahil daw pag umattend kami ng isang event, pangit naman daw kung barbaric kami, astig ang mga tinuturo talaga dito, pati mga titser, mukha silang anime! :)
optional ang PE dito, kaya ayus na ayus sa akin, naguluhan pa nga ako nung una kung magpPE ako, kasi astig yung la crosse, pero sadyang tamad tlga ako, kaya i chose to stay every friday nalang dito sa dorm at magtulog.
sa mga friends, wala akong problema, pare-pareho kaming freshman nila daniel(harry ang tukso ko sa kanya, ayaw niya kasing tinatawag siya nun) kaya we keep each other's company, walang nangtitrip dito, kasi automatic kick-out, full scholar ba naman kami? magloko pa kaya? ayaw nila mashadong itinitv ang school na ito, to keep its integrity and quality, puro nga naman kasi artista...
eto, friday night, tulog na si harry, pagod ata sa base ball na napili niyang sport, ako eto todo type.
*BOOOOOOOGGGGGGGG*
aray, nauntog ako, shet, nakatulog pala ako sa harap ng computer, nagising rin ako sa katotohanan na hindi pala ako pumapasok, at andito pa rin ako sa bahay, panagainip lang pala lahat iyon. sayang naman. :(
**
ang lahat ng isinasaad sa itaas ay pawang kalokohan lamang, dala siguro ng pagkastuck ko dito sa bahay na puro ragnarok ang inaatupag, pagpasensiyahan niyo na ako! :)
Etiquetas: Bahala na.., kabaliwan- college, kagaguhan sa eskwela
kalokohan sa atheneum.
jueves, marzo 08, 2007
nung umaga.. nagannounce si norlyza na sa monday daw ang pasahan ng project..
kaming lahat: "anung project?!?!!?! wala kaming kaalam alam dun!"
yung bamboo project pala.. edi shempre nagreklamo kme kasi nga hindi namain alam.. as in kaming lahat ang tungkol dun.. 2 lng nakagawa samin.. si miles at si norlhyza..
ehh kinonsulta namin si ms vidal.. sbai.. magsulat na daw kami.. edi meron ng letter.
nung ipapasa na kay ms del.. biglang sulpot si ms marnelli.
bakit hindi daw siya kinausap muna? naapakan daw ang pagkatitser niya..
eh sa amin.. inadmit na namin na mali nga namin iyon.. ang mali namin.. iniisip namin na as a high official.. si ms vidal.. eh napaka liable.. kaya natakpan tlga sha.. si ms vidal na nagsabi eh.. edi yun.. edi naayos.. gagawa pa daw kami project pero friday next wik na ang pasahan.. kinausap ako nji ms marnelli. diniin tlga niya ung batch namin.. kesho ganto daw kami.. kesho ganyan.. di marunong tumanggap ng pagkatalo.. watever.. basta kung ano ano sinabi.. at eto mabigat pa niyang sinabe pero sa maayos pero nkkhurt prin
"justin.. pag tungtong mo ng college at papasok ka ng student council, pede ba. siguraduhin mo muna ang proof mo.."
ehh shet.. i just speak for my classmates.. hello.. pinararating ko lang naman sa kanya yung punto ng mga kaklase ko na hindi niya marinig!!!.. kasi nagreklamo rin kami tungkol dun sa medal ng MVP volleyball boys at volleyball girls.. wala kasi sila medal.. ehdi tinawag ko si aika.. tinanung ko oong mei medal sha (sha kasi ang MVP sa volleyball last yr) meron daw.. pero pgharap kay ms vidal.. biglang.. wala na.. shit naman!!!! anu yun.. eto pa mabigat.. sa huli ng paguusap namin ni ms marnelli... sinabi niya..
"sino ngayon ang napahiya?"
eh anu ang gusto niya paratingin? na dapat akong mahiya at binulshit niyako? shit naman!!!! hindi nlng talaga ako umapela dahil ayoko na sha makita.. buti na lang at last meeting na namin bukas! hmmpff.. hayaan na.. ganyan tlga ang buhay.. una-unahan lang yan..
Etiquetas: kagaguhan sa eskwela
