Ako po si Justin, ang liberal na bata na naghahanap ng ligaya, kalayaan,respeto at pagmamahal. Walang ipagmamalaking kahit ano.. Balang araw, gusto ko maging direktor, direktor na tatalakay sa mga isyu tungkol sa "sexualidad," "prostitusyon" at "buhay kontrabida," dahil pag pinaguusapan na iyong mga bagay na iyon sa industriyang sinehan, makikita at makukuhanan ko kung pano gumawa ng anak ang 2 taong nagmamahalan, hindi ba masaya iyon? pinagsabay na pera at kaligayahan? sobrang liberal ako at wala ka nang magagawa doon. salamat.
View My Complete Profile

-Friendster-Publico-
-Friendster-Privado-
-Multiply-
-Youtube-

summ3r l0vin!!

-wala muna. :) super random ako-

-Alexa-
-Chicca-
-Genali-
-Giannina-
-Ging-
-Irish-
-Jay-Ar-
-Joy-
-Karyl-
-Kate(Inglesera)-
-Kate(Makabayan)-
-Kristina-
-Lizette-
-Marvin-
-Meryl-
-Miyey-
-Monique-
-Ms. Anne-
-Paul-
-Rossann-
-Robin-
-Ruthe-
-Thea-
-Steph-

-Aethen-
-Apple-
-Ate Jackie-
-BomberoKing-
-Cheska-
-DJ-
-Fiona-
-Jed-
-Mr. Panda-
-Nash-
-RiverWalker-
-Rai-
-Saturn-
-Tangkie-
-Tzie-

> febrero 2007
> marzo 2007
> abril 2007
> mayo 2007
> junio 2007
> julio 2007
> agosto 2007
> septiembre 2007
> octubre 2007
> noviembre 2007
> diciembre 2007
> enero 2008
> febrero 2008
> marzo 2008
> abril 2008
> mayo 2008
> junio 2008
> julio 2008
> agosto 2008
> septiembre 2008
> octubre 2008
> noviembre 2008
> diciembre 2008
> enero 2009
> febrero 2009
> marzo 2009
> abril 2009
> junio 2009
> julio 2009
> agosto 2009
> septiembre 2009
> octubre 2009
> noviembre 2009
> marzo 2010

www.e-referrer.com

Gracias!

For My Layout: -Kate-
For the pictures: -Photobucket-
For the videos: -YouTube-
For the counter: -EasyCounter-
For the Reader Detectors: -E-referrer-
-MyBlogLog-
For the cbox: -Cbox-
Add to Technorati Favorites

Ang lahat ng lalabas sa blog na ito, ay akin, ngunit kong may isinaad akong pinagkuhanan ng inpormasyon ay marahil kanila yoon. minsan ay mayroon ding mga salitang hindi naangkop sa mga bata, kaya ang gabay ng magulang ay kinakailangan din. hindi ko kailangan mag-adjust kung nababstusan kayo sa akin, dahil wala akong pakialam sa mga nababastusan o kung kahit sinong may bayolenteng reaksyon tungkol sa akin. malugod akong nagpapasalamat at binigyan mong oras na basahin ang kawalanghiyaang mga isinassad dito. nagbasa ka na rin lang, ay lulubos-lubosin ko na, gamitin ang comments sa ilalim ng araw ng titulo ng isang blog entry kung ikaw ay may nais ikomento tungkol sa isang post, gamitin ang tagboard sa pagbati at hindi sa pagkomento ng isang post, maraming-maraming salamat po, nawa'y ikaw'y masiyahan sa pakikialam sa aking magulo, antipatiko ngunit masayang buhay.

i DONT wanna be famous... yet i wanna be KNOWN..
i DONT wanna be a star.. i wanna have a WORLD of my own...
i DONT wanna be in movies... I wanna MAKE movies..

LOL..

nung nasa pinas pa ako.. i want to enter the showbusiness... yet it's lighter side..
i wanna shoot films.. make films.. not star on them.. i wanna be a model.. i wanna be an event coordinator.. prang yung trabaho ni linsay lohan sa just my luck.. gusto ko ganung trabaho.. sa movie na iyon.. she recieves recognition yet she's not popular.. gusto ko ganun.. i could make that possible by studying advertising...

but nooooo!!! pumunta kami dito sa canada...

nagiba lahat... not that i want to be practical.. i HAVE to be practical.. i have to choose a path in where i am earning well, a reasonable amount of money.. yet i enjoy the job... i started thinking of entering the real estate business... anjan din ang automobile shop.. i consider securing a job in the bank... and i am also watching out for a position in the airport... because i want to travel.. and earn money..

BUT NOOOO! i cant be a flight steward FOREVER!! yea.. i want a higher position in the airport business...

so yea.. i'd be studying business in university and EXCEL! ima be what i want to be mmkay? no one could stop me... bsta.. LOL... landi ko..

so far, good nmn ang aking employment background.. one outbound call center job.. more of persuading and telling people what to do... i could use my earned skills from that job to sell cars and houses hey? skills? meron nga ba? LOL and the one im building my foundation with now... my job in the inbound call center business.. CSR ako.. customer service representative... well who knows? i so love the job.. bka maging CEO pako nung company or manager or whatever? and as i've heard from the seniorities.. malaki sinasahod nila.. not per hour but per month.. LOL.. anyway.. who knows?

and about dun sa picture above. courtesy of juday... downtown winnipeg.. LOL.. buti wlang hobo dun sa pic.. but yea.. sumwhere close to where i work.. it's winnipeg's makati... isn't it beautiful? sarcasm on sale.. bibili ka? LOL.. anyway..

tata for now...

Etiquetas: ..., trip

Just got another job... another call center job.. but it is totally different.. i got a job from an inbound call center.. an answering/paging service.. we do not do sales call and people call us for our messaging service... im about to quit my outbound call center job this august 16, because i can't keep up with my schedule anymore and my inbound job pays more.LOL. though my inbound job is 3 streets away from my outbound job, i just walk from one to another btw, i still can't arrange my schedule... so i'd keep my inbound job when school comes...

i love my inbound job... no stress.. i just have to get the paging number and some other infos to deliver to the person that got and is paying for our service.. as i've said... i'm just walking from my inbound job to my outbound job so i'd save bus tickets... it was tiring.. yet fun.. i can hear those noisy click-clacks from the shoes of other people working close to my workplace...

my inbound job is located at portage... before 4pm, you have to look office-y, and when i get to be alone and walk to get to my outbound job, i actually walk with other corporate workers... aww gahhdd. just the sound of their shoes tells me how i belong in their world.. it was just so overwhelming..

anyhow.. im so bothered and bitched how time walks with me so fast... i even forgot how to eat right and walk slowly,, technically... even speak slowly... my friends do sometimes joke around and tell me how i speak 1000words/ minute.. LOL..

ugh.. i so remember those days where i use to spend a night editing my friendster layout... LOL.. no can do those things right now.. for when i get home.. all i want to do is to sleep and rest.. i feel tired.. weary.. yet fulfilled.. im happy with my life now... i just need you in my arms... haiixx..

toodles.. gotta sleep now.. :)

Etiquetas: trip, Update

the maples unity group had it's 13th ananual unity march last may 28, we walked from maples to the legislative building downtown.. gahhd.. it was deim tiring.. but as i had my step to the legislative building.. it was overwhelming.. ;)

well you see, Canada is a country with a vast range of cultural diversity, from asians to europeans and from native canadians to filipinos, i could barely see how people react through each other, well, i guess racism is just a normal thing for a country like CA and joining the unity group i guess is a step for me to go against racism, coz dont you think that the world will be indeed a better place if there's no racism.. :)

for me,, racism is not a problem, as filipinos has a good image here in CA but joining the unity march I guess is something different for me, it is like a step for making a difference....

soo.. see you again next year for the 14th unity march.. :)

ohh yeah! before i forget... and.. world peace. ahha! :)�

Etiquetas: plano ko sa buhay, trip

we've got self directed wednesday in school yesterday!! i watched psycho in the morning and shutter in the afternoon! yea and it was fun... but my day's highlight was not that... it was the HALLOWEEN TRICK OR TREAT they practice here in Canada!!

so got home early like 2-ish and waited for my realtives to come home so we could go trick or treatin! woohooo! trick or treat was fun!

we went to garden city, a mall here, but they wont give me candies because im too old! that's so embarassing, when i said, "trick or treat!" to the old lady, she said, "how old are you?" "16" "oh the candies are just for the kids" crap! that's embarrassing! haha!

ohh.. as you can see i am a vampire! haha!! sooo... it was soooo cold outside but we are still going on trick or treat! we dont wanna miss the candies ok?

i got a bag full of candies and i really enjoyed a lot! weee!! looking forward for the next trick or treat! yippeee!! :)

Etiquetas: labdisday, trip

i went at the mall earlier with my english class friends and after that, i ate dinner with someone that ruined my day... yeah... off with that someone... we're okay now... but im not... i still feel sad and down... let's continue my blogpost...

the oscars-nominated pagdadalaga ni maximo oliveros, bath house, twilight dancers, the award winning rome and juliet... familiar films isn't? yeah... those are just some of pinoy made pink-films... films tackling issues about extradordinary people... yeah... gays and lesbians... now finally... I saw another english gay film aside from "no ordinary love," and now it's commercialized... i'm talkin about chuck and larry...

at first, the movie may look straight and masculine but when the story reaches it's middle part... gays and lesbians doing anti-sexist rally, traditionalists answering the group's rally. beware for the people who will watch the film, i'll be spoiling it any minute now...

Larry is a single father that is afraid that he might die tomorrow and no one will be watching his kids, so to get an insurance or something, he told Chuck his problem and how he could help. Because larry saved chuck from a near-death experience, chuck wants to repay larry for saving his life and for being a bestfriend. larry told chuck that they should declare a domestic partnership so if larry dies, chuck will be responsible for his kids and the money he could get. now the twist is, there was a gay couple before them that filed a domestic partnership to fool the US gov't and get money from an insurance. that's why investigation officers came to see larry and chuck's lifestyle and see if they are really into each other. at the end, they were proven that they are not gay and the two jsut had a connivance to get the insurance. and the next thing that happened... i dont want to tell...

generally, i love the movie. it's a comedy that every teen would enjoy...
one part that i love from the movie is when chuck and larry's boss was explaining something and he said something meaningful like...

misha-mishu-mish-bish-bash-bosh-mash-momomo-mamama- "it doesn't matter what we are, the most important thing is how we live."

something like that...

i laughed for almost 1 hour just watching the film coz it has a good script and adam sandler is a very good actor!! :D

hahaha... off for now... tata!

Etiquetas: trip

siguro naman lahat tayo nakasakay na ng jeep?
sa araw-araw na pagpunta ko sa english class ko sa imus, lagi akong sumasakay sa jeep, 7 pesos lang ang pamasahe, pero ang tangi kong nirereklamo eh yung sinasabi ng kondoktor na "6 pa! 6 pa!" kahit 2 na lang naman yung kasya, minsan parang gusto ko sabihin na puta sila at hindi na kakasya ang 4 pa! pero smile na lang, say no to violence. :)

isa pang inirereklamo ko eh yung mga drayber na uhaw sa hangin, yung tipong pag walang ibang sasakyan sa daan eh raragasa, kanina munti nako mamatay, nabangga yung bus na sinasakyan ko, ang lakas ng pagkakauntog ko sa upuan sa harap ko, buti na lang pinalaki akong malakas ng nanay at tatay ko, ayun, yung driver kasi namin eh overtake ng overtake! ayun, uhaw na uhaw siya sa hangin at ako ay lunod na lunod na.

meron pa, ang mga driver na walang pakundangan, mei classmate naman ako sa english class na 3 beses muntik masagasaan ng motorsiklo, tumatawid kasi siya sa pedestrian lane, eh yung mga nagdadrive ng motorsiklo, parang laging mei hinahabol, malelate ata sila sa pagbubukas ng night club na pupuntahan nila, gusto ata kasi nila eh aging sa front seat para makita ang maiitim na singit ng mga babaeng mei suot na cellophane.

last but not the least, ang mag sasakyan na nang volume ata ng radio ay nasa 10000000000000000000000000000000000000! at ang tugtog, walang kamatayang "don't matter" o kaya naman eh yung mga kanta sa plato-like CD lng ng lolo ko naririnig. nakakainis.

ilan lamang ito sa mga palya at gasgas na scenario dito sa Pilipinas.

mga tiga ibang bansa? punta pa kayo dito sa Pilipinas na mei hospitable na tao at magagandang lugar? hahahaahahahah! *siniraan eh noh?*

Etiquetas: kabaliwan- buhay, trip

yehey! as of now. compared sa past few days! im much normal and ok! pero nagtatae pa rin ako! :P sa mga nagdasal para sa akin! maraming salamat po! kung anong makukuha niyo sa natatanging niyong pagdarasal? eto po ako!!! buhay at mangungulit!! :p sa mga nagdasal ngunit ang kanyang pinagdasal ay taliwas sa gusto kong mangyari... sorry kayo! masamang damo ako at mahirap mamatay! belat! :P
**

at dahil ako ay namumuhay ng normal, hindi kami mayaman at hindi kami ganon kahirap, masasabi kong napagdaanan ko ang aking pagkabata to the maximum level. walang bumabalakid sakin kung gusto ko maglaro at kung mei gusto akong laruan, eh ayus lang rin naman sa mga magulang ko na ibili ako nuon, kaya masaya talaga ang aking pagkabata.

natatandaan ko pa nuon, ang pagkaadik ko ata sa havaianas ngayon eh natumbasan ng pagkaadik ko sa play-doh nuon. ang dami-dami kong set na play-doh. meron akong siguro 30 tubes nun na kasing laki ng baso ng mcdo, iba iba kulay, tapos dba pag set yung kunwari medical set, kitchen set. mei 3 sets ako nuon, ang farm set, kung saan hindi ako makagawa ng perfect na puno. ang pizza set, at naeenjoy ko talaga ang pang-hati ng pizza nuon at ang mcdonalds set, nagmamacdo-mcdoanan pa ako nuon as in with the "good morning ma'm/sir welcome to mcdonalds how may i help you" pa ako, eh magisa lang naman ako. madalas akong maglaro nuon mag-isa sa manila, kasi duon ako nagbabakasyon, kung nasan ang tita ko na spoiled tlga ako not until magkaanak siya, 2 ata sa play-doh set ko eh siya ang bumili. so, yun nga mag-isa lang akong naglalaro ng play-doh ko, kasi yung 2 pa lang yung pinsan ko nuon na nasa edad ko at wala pa akong kapatid na makakalaro ko, baby pa si jas, yung isa mas matanda sa akin, lalaki siya, mga laruan niya nuon ay mga lego-lego, eh sumasakit yung kamay ko pag naglalaro ako ng lego, kaya d nalang, at isa pa yung babae, mas bata naman sakin, eh puro barbie naman ang toys, hindi naman ako gay noh! at isa pa ko sa mga pinsan kong pumuputol sa ulo ng barbie niya. kaya ayun. mag-isa lang akong nalalagyan ng ibat-ibang kulay ang dulo ng kuko pagtapos maglaro.

nung medyo nagmature na ako at umaariba ang pokemon sa tv, lumevel-up rin ang gusto ko sa laruan, andiyan ang pokemon cards na uso sa mga pinsan ko at sa school, dito hindi na nagdamot ang mga parents ko, 8 decks ako nuon, tig-apat sila ng tita ko, eh pag bumibili ka ng deck i think mei 40 cards sa isa, imagine? mei 320 pokemon cards ako nuon, meron akong fire deck, grass deck at kung anu anu pang deck, unbeatable ang fire deck ko, kaya lang, jasper being so juvenile, pinaghalo-halo lahat ng cards ko hanggang sa nawala lahat, ewan ko kung saan na punta, i remember pa nga, nagsisigawan kami ng tita ko kasi ginalaw ni jas yung cards ko, eh isang tupperware yun. :)

hindi rin naman ako nagkulang sa elektroniks, nagkaroon rin ako ng gameboy color, advance, sp, psp, ngunit lahat, sinira ng magagaling kong kapatid...

pero kung paglalaro lang rin ang paguusapan, wala ng tatalo sa larong kalye. dun ko ata nakuha yung leadership qualities ko eh, kasi agi kaming nananalo dito sa brgy namin, dati pa yun, nung mga 7-10 yrs old pa ako, kasundo ko pa yung mga bata.

number one na nilalaro namin eh tumbang preso, pagnilalaro nmin toh namamaos ako, kasi di naman ako bumabato ng tsinelas, ayus na sa akin na buong game namin hanggang matapos siya yung taya, kaya ayun, mukha akong tuleg doon na sigaw-sigaw lang giving orders as if im the general kahit d naman kailangan ng leaders sa tumbang preso eh nilagyan ko pa rin. at take note, nakikisigaw ako ng "ayawan na! sinong burog? edi si *name ng taya*" eh d naman ako bumabato ng tsinelas. :P

isa pang gustong kong laro eh yung luksong baka, nabiyak kasi yung dila ko nuon eh, pagtalon ko sumubsob ako at nakagat ko dila ko. para tuloy akong lumaway ng dugong pumapasok sa aming bahay.

aba, andiyan rin ang chinese garter, magaling akong magchinese garter, lagi akong pinagaagawan pagka yung pilian ang pinaguusapan, magaling ako sa mga talon-an na games noh! lagi kaming winner pag ako tumalon na! hehe...

pero ang pinaka-gusto kong laro, eh yung RPG, yung kunwa-kunwarian, nagiging ako yung gusto ko maging ako kasi pag kunwarian na. lagi akong si fire man. mei wand pa ako na nagsusummon ng fire. at pag power rangers naman ang ginagaya, ako lagi si red. leader talaga ako! naalala ko dati, ang lakas ng sigaw ko ng aray dahil nahulog ako sa upuan nung ginagaya ko ang prinsipe sa "starla and the jewel riders" nagkacast ako sa kamay ng ilang linggo nung noh! ilan pa sa ginagaya ko ay si tuxedo mask ng sailormoon at si yaiba! :)

nung nasa school na ako, ang dami ko ng larong natutunan pa, andyan ang taya sa bilog na nageend-up ng mga pasa at sugat dahil sa tulakan, hinihika ako pag nilalaro yun, lagi kasi kami nakasigaw! hanggang ngayon nilalaro pa din namin yon eh! at mas brutal! kulang na lang magpatayan na kami sa kakatulak wag lang mataya, at strategic pa, traydoran kung traydoran, itutulak mo na ang kalaban mo para di ka na nila mataya.

pero ang pinakamasaya kong nilalaro sa school eh yung shagiddy-shagiddy-sha-popo. pag yun nilalaro namin warla kung warla! madalas pang ako ang una nun! talagang headbang kung headbang at magwawala kung magwawala, sa mga hindi nakakaalam kung pano yung shagiddy-shagiddy-sha-popo eh para lang shang algorithm march. kunwari mei 3 players, si 1 mei gagawin na series of actions, si 2 gagayahin ang ginagawa ni 1 at si three gagayahin lahat ng gagawin ni 2 hanggang sa mapagod kayong lahat, kahit ilang players ayus lang. yes, walang sense ang ginagawa niyo dahil walang mananalo, nakakatawa lang tignan ang mga kasama niyo na mukha ring tanga, pero nilalagyan ng twist yan, para lahat gagalaw, ang unang magkamali ay mei truth or consequence, kaya ayun! masaya kasi lahat kayo mukhang tanga!

masarap balikan ang mga games na nilalaro mo nuong araw, minsan na lang ako maglaro ng mga yan, puro ragnarok na lang ako. sana, makalaro ulit ako ng shagiddy-shagiddy-sha-popo at makita ko na trading cards ko. sino pwede makalaro ng shagiddy-shagiddy-sha-popo jan? :)

Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay, tawa magdamag., trip

ok.. panahon noon ng martial law ng mag-start ang pag-didivide sa mga tao, there are the conyos and the jologs...

the jologs guys are the guys who-make-suot-suot clothes na hindi "in" or yung mga clothes na they dont look maganda when they wear it, or sila rin yung mga people na "pa-in" or nakikiuso, and ang mga conyo naman, eh yung mga peeps na shouting out loud na ang damit nila eh branded, and they usually use "tag-lish" as their national language. one good example of a conyo person is Kris Aquino. so off na with the introduction and ill make kwento-kwento na some of my ever gandng stories...

when we make tingin to every side of the filipino street, we never fail to see pagkain na healthy, masarap, masang-sang or just oh-so yucky kainin, we cant make sisi the people selling those yucky food kasi nga, we filipinos really LOOOOOOOVE to eat food.

if other countries ay merong average meal of three times a day, tayo, we have 8! in a sunod-sunod pattern: breakfast, snacks, lunch, snack2, snack3, mirienda, dinner and the walang nakakakita sa'kin so why not kuha-kuha na lng the cookie? its so dami noh? pero its oh-so nakakapagtaka, why we filipinos are mapapayat pa rin sa other-side ng ating pagigiging gluttonous, grabe noh? we ar oh-so nakakahanga? that's why lagi ko want na maging pinoy eh, we have amazing features na we lang ang have!

sa food din, tayo ang may pinaka out-of-this world na kinakain, andiyan ang pinatuyong blood of an ever long snake, fried kung anu-anung insects and mga kung anu-nung bat,rat,dog,cat na ginawang soup! ang tanging pinagkakawonder ko lang eh, kung why sa mga food na i've said, eh no react lang ang mga foreigners, pero pag balut na ang eat natin, they're oh so like parang we're the most nakakayucky-ng nilalang in this circular mundo, gawd! over yummy kaya yung balut!

sa atin rin, we show our pagiging-religous by food, we make offer-offer food sa mga saints when there's a fiesta on-going diba? its soooooo fun nga tuwing fiesta kais we get to make kausap sa mga relatives natin na minsan lang natin nakikita, and pag fiesta, maraming food na lying on the table, just waiting for a rightful person to make kain it... kaya we filipinos, we're oh-so recognized to have beautiful and hospitable people, fiesta ang dahilan niyan...

oh mu gawsh! my kwento is oh-so haba na pala, im oh-so hoping na hindi ka nairita because of the way i speak! thank you for having your oh so precious time to make basa this post... thank you!

Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay, trip

gawd! kahapon ang celebration ng birthday ni ate ferlyn, magkekwento ako ng detailed dahil minsan lang mangyari sa buhay ko ngayon ang makalabas ng bahay at magparty...

so nagkita kami ni rossann sa mcdo, medyo late na nga yun, mga 630 kami nakapagkita eh dapat before six andun na kami sa bahay nila rob, bwiset kasi na meeting de avance yun, mei karakol pang nalalaman, nakakabulaho na...

so 630 nga dumating na si rossann sa mcdo noveleta, at nakarating kami sa cavite city, magse-seven na, pagdating namin dun, wala na si Mia, medyo american citizen na daw kasi kaya hinatid na nila rob, naka-isang bote na sila ng red-horse, late na late na tlga kami ni rossann, kumain muna kami dun, konti lang kinain ko kasi ang messy ko kumain, tska di pako makanguya ng maayos, lalo na naku pag tumatawa ako, natalsik-talsik pa yung laway ko, kala mo bulkan akong pumupugak-pugak...

after namin kumain ni rossann, eh pahinga konti tas inuman na, gran-ma(grand matador) tas chaser ang red-horse grabe diba? ang sama ng lasa nung gran-ma, parang amuy caramel na ewan, tas masarap yung redhorse, nung nagiinuman kami, meron pa kaming mga atras powers, chempre 2 atras powers lang, naubos ni ko at ni rossann ang atras powers namin dahil ang pangit tlga ng lasa ng gran-ma tas ang bilis pa ng ikot, hiningi ko pa nga yung atras powers ni robin at alvin kaya halos 4 ang atras powers ko, pero di ko naman nagamit kasi after 3 shots ng gran-ma at kalahating baso ng red horse, eh nag-iba na rin ang citizenship ko. at yung iba eh nagaapply na rin sa ibang citizenship...

nung ibang citizen nako, tumigil nako, kailangan ko kasi umuwi ng 12, pahinga konti, suka-suka, tapos ok na, kumain nlng kami ng ice-cream at nanuod ng pbb, si dionne ang natanggal at si gie, ayun, nung 12 na, umuwi na ako, tapos, pinaplano na yung beach namin, ang dami kong beach ahh, sa tropang trese, tas yung samin nila thea, nova, mac, jame, tas sa family, wow! sana matuloy lahat bago magpasukan, hehe...

nakauwi ako mga 12-25, at natulog agad, kasi baka pagnagstay pako ng gising, sumakit pa yun paa ko. oo nga pala, masarap yung salad dun, actually hindi salad, tacos dapat siya, pero sa pagkacreative ng mga tao dun, dinurog nila yung shell tas pinaghalo-halo yung ingredients, masarap siya! tas kakaiba yung mga pulutan, grabe... ang saya kagabi... :)

Etiquetas: bakasyon grande, kaibigan, trip

my family and i watched spiderman kanina...

maganda yung spiderman, that's all i can say, not because im speechless but compared to other movies, may laban ang spiderman, profound kasi yung pagdadirect ni Sam Raimi, at sa lahat ng super-heroes, i think spiderman is the most popular, kaya siguro tlgang tinakilya ang spiderman, deeply felt actions, good script, and popularity are some of the elements of a good movie na meron ang spiderman. :)

compared to superman, mas maganda tlga yung spiderman, sa superman kasi, parang walang istorya tska pinalabas yung "superman returns" just this 2006, eh nasan na yung "superman" lang, nagreturn kagad siya, hindi pa nga siya nagaappear, kaya mostly ng kabataan, lalo na yung mga nasa 9-12, eh hindi naintindihan yung superman, what i mean is, sana pinalabas ulit nila yung "superman" ng lets say, 2005, pra naintindihan ng lahat yung pagbabalik niya. kaya ayun, taob, eh yung spiderman, nasubaybayan ng lahat since spiderman1 dba? got my point?

pero even though maganda yung spiderman, hindi talaga ako yung gandang ganda, unlike sa titanic and moulin rouge and rent, hindi rin sa naimpress ako sa tatlong movie na nabanggit pero I was touched by their story and the actions, those 3 movies even made me cry(FYI:hindi ako iyakin.). im really not into action, superhero and sci-fi movies kaya medyo hindi ako namove ng spiderman, tapos mei iilang dull scenes na nakakabore, pero not being a biased critic, I can say na maganda yung spiderman. :)

isa pang gusto kong ipoint-out ay yung mga artista, wala pa talaga akong nakikitang hollywood artist na hindi magaling umarte, yun kasi problema sa pilipino eh, physical apperance tlga tinitignan, maraming hindi magagaling na artista sa tv, peor magaganda/gwapo sila kaya pinapatok, pero sa hollywood, look at kirsten dunst... di siya ganun kaganda pero magaling siya umarte kaya siya pinatok. :)

para sakin wala pa ring tatalo kay chris(oo close kami, christopher totoo niyang name) columbus(harry potter series/rent), baz luhrman(moulin rouge) tska chempre, kay james cameron(titanic) pero pumapangalawa na si sam raimi sa mga favorite directors ko..

balang araw, makakagawa rin ako ng movie na makakamove sa bawat tao, kahit ano pa man ang interes niya. :)

Etiquetas: movie review, trip

pagod ako ngayon, ewan ko kung makakapagkwento ako ng mahaba...

birthday ng pinsan ko sa mother side kanina so pumunta kaming manila, birthday party yun kasi 7th birthday niya... ako, mommy ko at si jonas lang, dahil si jas eh nag-iinarte pa rin dahil sa tuli niya.

pumunta kaming MOA, pra bumili ng gift, at magpareserve ng seats sa imax, dun kasi balak ng mommy ko panuurin yung spiderman. pagbaba namin ng multi-cab, naghanap kami ng makakainan, sabi ko sa rairaiken, eh hindi trip ng mommy ko food dun, and then mexicali, hindi niya pa rin trip, nakita niya yung tempura na resto, dun na kami kumain, compared to tokyo-tokyo mas masarap sa tempura, hindi kasi dry yung tonkatsu nila.

after eating, we went to imax na, so kinausap ng mommy ko yung ticket girl, and then umalis yung mommy ko ng dismaya, hindi kasi 3d yung spiderman dun, 2d lang, parang normal na sine lang, so naisipan namin, bukas nlng kami nuod ng spiderman sa SM bacoor, kasi 130 lng dun, eh sa imax, 350, tas pinalaking gagambang pabitin-bitin lang makikita mo.

so naghanap kami ng gift, pero we ended up finding clothes para sa amin, imbes na gift para dun sa birthday girl, I scored(memz! peram! :P) a short from hang-ten and a shirt from oxygen, una, ayaw ako ibili ng mommy ko ng shorts, kasi mukha daw akong bata, eh ang init-init sa pilipinas tas pagpapantalunin niya ako, kaya napilitan rin sha...

after bumili ng clothes, diretso kami national bookstore at dun na kami bibili ng gift, school supplies nlng daw, kasi yun ang pinakapraktikal, oo nga pala, chechange topic ko muna, kanina, mga 10 times akong naka-cr, grabe, para akong mei balisawsaw, and siguro yung pang third time kong sumi-ar, eh, hindi kasi ako umiihi dun sa mga nakasabit na bowl, kaya kahit mas matagal pa yung pag-aantay ko para sa cubicle kesa sa pag-ihi ko, o kaya isipin nung mga tao dun na tatae ako, tinitiis ko nlng, hindi kasi tlga ako nag-ccr sa mga nakasabit, feeling ko kasi namamanyak at nasisilipan ako. so ayun na nga, chinechek ko yung mga cubicle kung mei tao, eh yung iba red na yung handle, so it means occupied, hanggang sa nakakita ako ng green sa pinakadulo, tinulak ko unti-unti hanggang sa binigla ko na yung tulak, laking gulat ko na lang ng mei mamang nakabukaka, answering his call of nature ang biglang sumigaw ng "puta ka!(sabay sara ng pinto)," napahiya ako ng todo kaya lumabas ako ng sa loob-loob eh tumatawa, like DUH with the H in DU? sinu mas mukhang tanga samin, eh hindi niya nilolock yung pinto!

after sa national, pumunta na kami sa party sa macdonald's binondo, the party was fun, pero medyo wala akong kakilala dun kaya hindi ako masyadong nakajive, kaya hindi nalang tungkol sa party ang ikekwento ko sa inyo...

marami talagang gwapo sa binondo(good thing mei dugong binondo ako>), ultimo mga tambay mei itsura, marami kasing half, 1/4, 1/8(anu yan bigas?) chinese blood sa binondo, grabe, kaliwa't kanan, kahit san ka tumingin, kahit halatang basagulero eh gwapo, kaya lang, sumablay ata sa magaganda, kasi halos lahat(pwera angkan namin, chempre angkan ko yun eh.) ng babae dun eh parang kaladkarin, hehe... pero kahit na, i love binondo pa rin. :) dun ko nakilala si aaron eh. :)

haaay... mahaba-haba na rin pala ang nakwento ko, hehe...

Etiquetas: trip, what a journey it has been

amelie yung favorite na movie ng teacher ko na si Ms. Anne...
so, Ms. Ane being a movie addict/liable movie critic, naintriga ako sa movie na Amelie...

1:30 nung umalis ako ng bahay kasi magkikita kami nila nova sa school(ako, nova, jame), so punta akong school, nagkita kami ni nova sa cmg and diretso sa loob ng school. pag pasok namin, nagulat kami kasi hindi namin alam kung saan kami dadaan, ginagawa na kasi yung stadium, so daan kami sa parking lot, para kaming naglakad sa disyerto at sa paglakad na ito, agad akong nabasa ng pawis! no epek ang pulbos! uggh, pero keri pa rin! mabango pa rin! :)

sa taas, walang katao-tao, nakita namin si sir emboy, ms carla and ms. vidal(sa mga di makarelate, obvious naman na teachers namin sila.) so konting usap lang about sa buhay buhay... edi punta kami sa baba para hanapin si Ms. Anne.. punta kami dun sa mga nag-uupcat, at andun, nakita namin si Ms. Anne. we've been talking like forever, tungkol sa movies, college life, blogosphere and anything under the sun that we could talk about. masaya yung chat na iyun, kasi kahit medyo mukhang walang sense yung pinaguusapan, eh parang nagkakasense(intiendes? ). ayun, after a very long laughing, reminiscing and talking about some stuffs, dumating si Jame, after some few moments ehh umalis na kaming 3 papuntang McDo to have some break!

so ayun, andun na kaming tatlo, ang dami naming pinagusapan, actually dapat hanggang 530 lang dapat kami, pero sa sarap ng paguusap namin, 630 na kami nakaalis ng mcdo. we were talking about some stuffs like lovelife, dream kisses, bitchy things and mga latest buzz tungkol sa amin, mejo revelation ang eksena namin kanina at kung anu-anu ang mga pinagkekwento ko, kung interesado kayong malaman kung anu yun, im just one buzz away.(asa ka! :P) mga 630 nga, nakaalis kami, diretso SM ako para nga hanapin si Amelie.

so paglapag ng paa ko sa sm, go na sa astrovision, ang peborit store ko, para dun bumili ng Amelie, eh putsang saleslady yan, nagtanong ako..

"meron po ba kayong The adventures of Amelie something like that? its a Foreign French Movie..."

so tanung sha dun sa guy na ang kilay eh parang yung sa kwago, at hello! hindi nila chinek sa kung anu man kung meron ngang amelie, iling si mamang ang kilay eh pang kwago, at talak na tong si sungit saleslady na wala raw, jowsko! parang gusto ko sumabog! anu sila? merong mental power na memorize lahat ng stock nila na CD?

so diretso ako sa video city, tanong ako sa saleslady,

"meron po ba kayong the adventures of amelie something like that? its a foreign french movie.."

edi hanap si ate sa computer nilang medyo bulok na. at tanong sha.

"the adventures of elmo?"

like DUH, with the H in the DU, mukha ba akong 9 years old na bibili ng series ng sesame street? o mukha ba akong mei anak? o ganun na ba ako kaweird para manuod ng the adventures of Elmo? deep inside, sumasabog ako sa tawa! hahaha!

"the adventures of amelie something like that po..(hindi kasama yung something likedat sa title hindi ko kasi matandaan yung kasunod na word"

wala daw nun, so punta ako sa odyssey, tanung ulit ako.

"meron po ba kayong mga foreign films?"

"oo jan meron.."

"i mean.. french foreign films.."

*deadma gusto ko sana gumawa ng eksena at talakan yung babae. pero keri! nakakawala ng poise! :P*

so hanap ako sa mga shelf nila kung merong amelie, nung di ko na natagalan, eh tanong na ako..

"do you have the adventures of Amelie something like that?"

"ano? the adventures of amerie.."

"A-ME-LIE po.."

"ahh.. *sa cashier* meron daw ba tayong adventures of AMERIE!"

"*hininaan ko.. bitch! amelie nga!"

so hindi rin ako maintindihan nung cashier, grabe! bingi ata yung mga tao sa odyssey, epekto ata yun ng sobrang lakas na music nila sa loob, so pinasulat na lang sa akin, so search sha sa gadget niya..

"kelan to nag-show?"

"hindi ko lang po alam"

"AMELIE lang meron ehh.."

"ahh,, yun po.."

"wala kaming stock."

bumalik ako sa video city para ichek dun, pero nahiya na ako magtanong dahil baka wala eh, mabullshit nanaman ako.. 3 times na kasi ako nagtanong ng films eh wala sila nung mga films na tinanong ko! gusto ko sana sabihin na magsara na sila! hindi naman ganun ka-out of this-world yung mga films na bibilhin ko.. "Amelie," "evita" and "silence of the lambs"
hindi naman out of this world dba? so.. para hindi naman ako mapahiya, i bought one cd dun sa video city, yung "rent" musical rin sha na recommended by Ms. Anne din. so yun ang nakita ko ehh.

*so mali pala ang hinahanap ko, Amelie lang pala, hindi pala "The adventures of amelie" haha.. ewan ko ba!

*tip ko lng senyo, wag kayung bibili ng mga cd sa odyssey, video city at astrovision, pagka GABI.. naku.. nagkakatopak yung mga saleslady, nagiging masungit sila na akala mo menopause na. haay..

*so sa tagal ng paghahanap ko kay amelie eh rent ang bagsak ko.

*kilala nio naman ako, at favorite hobby ko eh walking, feeling ko kanina sa mall, nasa europe ako, with matching bilis ng lakad, yung parang laging mei hinahabol, tapos merong juice sa kamay ko, na parang lagi akong kulang ng oras para kumain, kulang nalang, shades! hahaha! ganun kasi mga tao sa europe dba? parang lagng nagmamadali, nakashades at parang sinasabay na ang pagkain sa paglalakad! :)

Etiquetas: ..., big deal, trip, what a journey it has been

its been two weeks nung pinlano namin yung mall trip namin kanina..
hehe.. at hindi pa rin kami kumpleto..
jame and mac is not present, at dahil medyo pissed na si thea dahil 3 tyms na napostpone tong lakad na ito, we've decided to go. sa bus pa lang, ang saya namin.
kaming 3 lang maingay, nung una, magkakahiwalay kami ng upuan, si thea nakaupo sa isang stool katabi yung driver, at kinakausap siya, kakano ano niya daw si "vina gonzales?" :P ayy mali, vina morales daw pala. Nung nasa Sm bacoor na, maraming bumaba, so tabi-tabi na kaming 3, we were too bitchy! kaming 3 lang ang maingay dun sa bus, ang dami naming pinag-usapan. bumaba kaming baclaran and rode a multi-cab, yung yellow thing-y. :)

dun na kami sa moa, nagpapikture kami sa kamera world, ayos naman, then to some shope, nova bought a shirt and thea bought a pair of shoes and ang walang kamatayang summer dress na nasira niya pa yung isang stuck. again, wala ulit akong pictures na maailagay dito, dahil hindi iniwan ng dad ko yung digi cam, mukha naman siguro kaming tanga kung magpipicture-picture kami gamit ang video-cam. :) at dahil mejo tipid ako, bibili nga kasi ako ng havs, wala akong binili except the milk that my mom asked me to buy.

then we watched "the reaping." maganda yung movie, yung sotry, effects and stuff, which makes me wonder, wala pa akong nakikitang hollywood artist na hindi magaling umarte? ikaw ba? nakakita ka na ng hindi magaling umarte?

nung paalis na kami, nakita ko si maxine sa cr, nung chinek nila thea, oo nga! sila nga yun. deym! we were huggin at the center of that hallway, halos walang makadaan, when i saw that the people are being crowded, no hesitation I shouted, "its okay to be bitchy sumtyms!" yes. that just proves that you are who you are when you are with your friends, its like heaven, its like against all odds, nothing else matters! :)

**

anyway, expect my new layout later! :) SUPER SPECIAL THANKS TO KATE!! :)

Etiquetas: kabaliwan- buhay, kaibigan, tawa magdamag., trip

** I ReAllY mISs OuR DiGi Cam. sa ViDeo Cam Ko KASI Pang VIdeo LNG tlGa pagka camera na madilim. eh nasa dad ko yung camera.. kaya ayan tuloi. walang kabuhay buhay itong blog ko.. ah basta.. pagdating ng dad ko d ko na papadala sa kanya yung cam pra mashare ko sa inyo ang mga bagay bagay..

anyway. pumuta kasi kami sa manila pra magsimba at mei aasikasuhin ang mommy ko..
sana lang sa pagbabasa ninyo nito ay hindi kayo tamarin.. salamat at congrats sa makakatapos ng post na ito!

ayun.. sa pagpunta nga namin sa manila. nasiyahan ako.. ang dami ko kasing naalala..

ERMITA

sa ermita church kasi kami nagsimba. dati, nung siguro mga 12 years old ako. kaming magpipinsan, ang saya saya namin pag pupunta at magsisimba kami sa ermita, kasi nga malapit ang robinson's dito, ang ibigsabihin ng robinson's sa amin ay pokemon action figures! yung maliliit, yung tig 100-150 yung isa. oi naka 20 rin kami nun! pero yung mga pinsan ko nakolekta ata nila lahat yun. kaya ayun. masaya talaga ako at nakita ko ngayon ang ermita pero in a different view.
dahil linggo, ang lungkot ng ermita, lalo na't umaga, eh diba pag sinabi mong ermita, malate, magkakalapit lang yan, ang ibig sabihin party! i really love malate(dat gives you a clue kung ano tlga ako.) kasi parang ang saya doon, wala silang iniintindi kundi saya! eh wala, ang lungkot ng ermita tlga kanina, prang lahat ng street dun eh empty. pero tuwa ako sa mass, kasi halo-halo, mei mga babaeng halatang prostitutes na kung magdasal eh parang madre, mei 2 lalakeng magkaakbay na halatang magsyota na kung magdasal eh parang magugunaw na ang mundo, nakaktuwa(clue ulit).
yan ang ermita. mahal ko tlga. lalo na yung 7-11 na katabi nung church! :P

SANTA CRUZ

at dahil wala nga kaming sasakyan, nagcommute kami chempre, eh dinadaanan namin tong santa cruz, para makapunta sa binondo, kumain muna kami sa KFC, ang tagal na ng mga fastfood doon, lalo na dati naalala ko pa, may iniyakan akong happy meal dahil dumaan kami sa sta cruz at kumain sa MCDO, eh ayaw ako ibili ng happy meal, mga 9 years old pa ako nun, wala pa kaming sasakyan. masaya sa santa cruz, naalala ko pa kanina na dun sa katabi ng KFC, dun kami bumili ng singsing ko nung graduation ko nung grade 6, courtesy of my lola sa mother side. mahal ko tlga ang santa cruz lalo na yung malaking gusali sa tapat ng santa cruz church, yung BPI ata yun na paiba iba sha ng establishment, sa gusali kasing iyon, sa tabi noon, mei bilihan ng mga aso, na sinasabi nung mga tindera, mei breed daw yung mga asong iyon, cross breed sa askal, niyahaha, pero halatang askal naman yun eh, di ako naniniwala na cross breed yun, asus, memorable sakin yung bilihan ng aso dun, kais dun namin binili sa snoopy aang 8 years old ko ng aso, ang tanda na. haay, sya lang ang aso naming tumanda ng ganun, next to marimar(na dun rin nmen binili) tas si morlock( ang dakila kong shi- tzu), tapos nung bilihan nung mga aso, mei tulay papuntang lawton, naaalala ko pa nuon nung wala pa kaming saskyan, sinusundo ako ng tito ko dito para ihatid sa manila, dun kasi ako nagbabakasyon, tapos lalakarin namin yung kahabaan ng tulay. masya sa sta cruz, ngunit mei ilang taong kukurot sa puso nio, yuing mga nagbebenta ng mga tiglilimang pisong nail cutter pero wala pa ring bumibili. kakaawa.

BINONDO

mei bahay kami sa manila, manilena kasi mami ko. dito siya sa binondo lumaki kaya kalaahati ko tiga binondo rin, domineering, maangas, mayabang, gago, pero matalino.
mali ang impression nila sa binondo, kasi china town eh, sabi nila lahat daw ng bahay dito kailangan may negosyo, un ang totoo, pero ang mali, akala nila, lahat ng mga nasa binondo, mayaman, pero mali, kahit puro intsik dito(tuwa ako dhail puro intsik), mahirap pa rin ang binondo, maraming squatters, actually yung bahay namin dun malapit sa squatter, pero di kami squatter, ang angkan namin eh halos kilalang kilala dun dahil akala nila mayaman kami, pero hindi tlga. pero masaya dun, kasi parang kaming magpipinsan ang pinakagwapo at magaganda dun(ang yabang ko), ayon yan sa mga chismosang manicurista dun samin, ang swerte niya nga daw at kami ang pamilyang sineserbisyohan niya, ang ganda daw ng lahi namin. hahaha.. masaya sa binondo, hindi matatapos ang araw na walang nagaaway, pero hindi ata natatapos ang araw dito. kahit 3 na ng umaga, mei tao at nagiinuman pa rin sa kalye, kaya masaya dito, kahit magulo. pulis tito ko kaya never kaming ginulo ng mga tao dito.

yan ang tatlo sa mga lugar na pinakamamahal ko, masaya sa tatlong iyon, natutuwa ako na naging parte yung 3 iyon sa buhay ko. masaya talaga. sayang at wala akong camera para nakita niyo sana ang mga lugar na pinakamamahal ko. anyway. congrats nga pala at natapos mo tong post na ito!

Etiquetas: trip, what a journey it has been