
Ang lahat ng lalabas sa blog na ito, ay akin, ngunit kong may isinaad akong pinagkuhanan ng inpormasyon ay marahil kanila yoon.
minsan ay mayroon ding mga salitang hindi naangkop sa mga bata, kaya ang gabay ng magulang ay kinakailangan din.
hindi ko kailangan mag-adjust kung nababstusan kayo sa akin, dahil wala akong pakialam sa mga nababastusan o kung kahit sinong may bayolenteng reaksyon tungkol sa akin.
malugod akong nagpapasalamat at binigyan mong oras na basahin ang kawalanghiyaang mga isinassad dito.
nagbasa ka na rin lang, ay lulubos-lubosin ko na, gamitin ang comments sa ilalim ng araw ng titulo ng isang blog entry kung ikaw ay may nais ikomento tungkol sa isang post,
gamitin ang tagboard sa pagbati at hindi sa pagkomento ng isang post, maraming-maraming salamat po, nawa'y ikaw'y masiyahan sa pakikialam sa aking
magulo, antipatiko ngunit masayang buhay.
UH OH...
miércoles, enero 07, 2009

SOMEONE'S BEEN READING MY BLOG...
BETTER KEEP EVERYTHING PRIVATE...
HE'S BEEN READING IT SINCE FROM FIRST TO LAST POST...
HOW DO I KNOW?
AKO PA? LOL
I BETTER BE CAREFUL, DONT WANT TO SPOIL SOME FREAKIN SECRET MOMENTS HERE.. HAHAHA..
WANNA GOSSIP THOUGH? add me and let's talk bout it..> justin_monton@yahoo.com
;)
Etiquetas: ..., big deal
Here comes year 2! :D
domingo, diciembre 21, 2008

YEY! one year and i'm still here in ca.! yeaup.. everything gets better and better and im totally excited of what will happen this coming 2009..
been a long time since i blogged and A LOT! i mean A LOT has happened..
:D:D:D

im still @ tigertel, answering phones but i dont have any schedule until next year...
IM still proud having a white collar job in my age.. :D:D:D
"curtain call"

"that's me w/ the moustache! doing my thing! :D"i had a major role for the school play this december and im looking forward to being the lead in the coming musical.. LOL
i still have great friends..
im still single.. but im happy!
and im turning 18 soooon! yey!!!! :D:D:D
jeez.. i feel satisfied w/ my life now and pretty much everything is going my way.. jsut hope it wont stop.. :)
just in case i grow tired of posting before christmas and new year..
MERRY CHRISTMAS AND A HAPPY NEW YEAR TO EVERYONE! :D
this ncoming 2009.. im pretty sure ill; study hard BUT..

i'll party harder! hahaha!
Etiquetas: ..., big deal
all i want...
domingo, agosto 24, 2008

is someone who would treat me like his baby..
his own..
his..
is someone who will call me when he gets home..
call me when he's bout to sleep.
or simply call just to initiate my lee..
is someone who will rest his arm on my shoulder while walking..
feel comftable when i hug him through scary movies..
or just hold my hand...
is someone who will respect my parents and me..
check me out and call me hot..
surrender his life to me..
is someone trustworthy enbough so i could give EVERYTHING to him..
or just sumone who will treat like a very big part of his life..
oh wait..
he is a perfection..
i forgot how being perfect is just a state of mind in this world..
nothing perfect..
live with it..
Etiquetas: ..., big deal
Life is a gift itself, i should be thankful enough for that...
martes, julio 22, 2008

I feel alone... though surrounded by infinite number of friends.. I feel empty.. i feel like there's nothing happening in my life. I asked all of them what's happening but none of them could answer... even my whole self can't... so who can? why ask me? I don't even know what I want, well that was before I came here.. to this foreign land... where I get to eat what i want, get to buy what i want, could still call people and be me... earn money and live life... yet... I do feel alone.. like a party animal resting for the night... I don't know what to say actually.. i just applied this free writing and came up with this whole paragraph... that's what I am now.. a mediocre random person...
I don't even know now what things i specialize... yes i work as a call center agent... as a part time student... but are these things enough so i could express myself to the whole world? NO! it's not.. sheesh.. i might quit my telemarketing job when school comes... why? uhmm.. job-satisfaction.. i'm not satisfied... it's not a good job to waste my time and life with...
where is justin? jeremy? tennybear? disjustin? ten-ten? direk? where are they? i think they're lost... but... here comes a new one... new justin.. wet, hard and wild... this is me... this is justin..
i dont fuckking care what you effin think about me... i live my life the way i wanted to... i might hurt or inspire you.. i dont care.. as long as i am happy.. i dont care ... what i have in life is not to be bragged about.. i know little about it.. i live it... have fun with it and learn to accept it... this is me.. this is justin.. nothing you could do about it... nuff said...
Etiquetas: big deal
I HOPE YOU HAD A WONDERFUL FIVE HUNDRED "TWEN'NY" 5 THOUSAND SIX HUNDRED MINUTES!!
lunes, diciembre 31, 2007

because i did.. and im so sure that i'm going to another one this coming year.. yikee!! i know I became better, bigger and bolder because of what happoened to me the year that came... haaixx.. how i wish it is always liek this for us.. yikee!!
"Anyway, he uh... he gets down to the end of his life, and he looks back and decides that all those years he suffered, Those were the best years of his life, 'cause they made him who he was. All those years he was happy? You know, total waste. Didn't learn a thing. So, if you sleep until you're 18... Ah, think of the suffering you're gonna miss. I mean high school? High school-those are your prime suffering years. You don't get better suffering than that."-frank, little miss sunshine
"A loser is someone afraid of winning they wont even try..."-richard, little miss sunshine
"There's two kinds of people in this world, there's winners and there's losers. Okay, you know what the difference is? Winners don't give up. "-richard, little miss sunshine
"Life is like the surf, just give away yourself like the sea..."-Luisa, y tu mama tambien
"The end depends upon the beginning..."-Emperor's new club
HAPPY NEW YEAR EBLIBADI!!! :)
Etiquetas: ..., big deal
let it snow!! let it snow!! let it snow!!
sábado, noviembre 24, 2007


children singing christmas carols not in tune, houses vieing for "THE HOUSE THAT HAS THE MOST BEAUTIFUL DECORATION BUT BOOMING ELECTRIC BILL" title, puto bonbong and bibingka, ang mga nagsisimbang labas, the sparkling and beautiful parol and most of all, the family that i have in Pinas... some of the things that i miss the most...
i've noticed that a lot of my friends tell me things like... "wow! ang saya naman! nagsosnow na!" things when i am telling them that it's already snowing, i constatntly tell them... "anung masaya sa snow? negative 20 degrees? masaya ba un?" yes guys... the temperature here is seriously so cold that it can seriously kill you, that added to the thought of being homesick.
here, you really can appreciate small things like, the snow's pattern, or the star at night, or just the moon, coz you can only see those things like once in a blue moon, i also miss the parols, and the chickens that goes kukurukokooo in the morning to wake you up... you've got no chickens here... you hafta wake up by urself... there.. i now have the sense of independence... no wonder all americans are independent...
anyway... holidays are coming... and yeah.. some of my relatives also arrived last night... it seems that just yesterday, we are the ones going down that escalator in the same airport... wow... cant imagine how time flies so fast... does this mean that i am enjoying here in canada? with my friends here? why shouldn't I?
i've got lots of plans this christmas to cover lonely things up... i'd buy myself a laptop, sort of a gift for my self and i'd like go to somewhere this january with my friends... just to forget things...
oh before i forgot... i really hate dull moments here in canada... it gives me the time to reflect and realize that yea... i'm alone again... cold, lonely and incomplete... :(
Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay
ugh! so damn missing philippines.
viernes, octubre 26, 2007

guess im still on the adjusting stage. gaahhhdddd..... i wanna go back to the Philippines... ayoko na dito. wala akong kakilala, wala akong kahit sinong friend, wala kaming sariling bahay, walang wala kami!! sheeet.... ayoko na... naiinis tlga ako... gus2 kong bumalik ng pinas... feel ko walang magiging direksyon ang buhay o dito... naiiyak ako... ayoko n tlga... pifffttt....
isa pa... uber gus2 ko kong makasama si jigz... feeling ko ang daming nawawala sakin pag hindi ko siya kasama... ang dami kong gustong gawin kasama siya... pero hindi ko magawa dahil nandito ako!! pathetic talaga... haaay... gusto ko ng umuwi ng pinas!! ayoko na dito...
hindi ko kailangan ng malinis na hangin, low crime rate, high paying jobs, malamig na weather, at maraming pera!! pinas ang kailangan ko! si jigz ang kailangan ko!! nangungulila ako sa pinas! gus2 ko ng bumaik! pathetic tlga.... :(
Etiquetas: ..., big deal
all our bags will be packed so we'll be ready to go...
domingo, septiembre 16, 2007

i still have my sore eyes upto now but yea its tolerable so i had this time to update my blog. :) you so can't imagine how i ached coz of this sickness, i hate it to death. but contrary to this sickness, Ms. luck must have given her bag full of blessings to me, my life this time is overflowing of surprises and good things, but let's not talk about my lurve life. hahaha! :P
my parents marked october 17 as the date that we will be leaving our mother land and face a different country, culture and life. this canadian trip is surely another chapter of our family story. a storm of emotions is approaching us rapidly. at this point we are happy because yea we know that we will have better opportunities there but yet we are afraid because we will be risking our good life here in the philippines and we dont know what heaven or hell will be facing us there add the "mushy" feeling of leaving our loved ones here especially to those people we shared most of our time with.
as expected, my life became fast after recieving that VISA confirmation, tomorrow, my parents will be buying the plane tickets, tuesday is robin's birthday, wednesday is our PDOS, it's like a seminar thingy but it is required not like the 70's seminar we had two weeks ago. and with that PDOS seminar, i'd have people at my age, not like again that 70's seminar. thursday and friday will be free days(you guys can call or text me up so we could have ultimate bonding moments), saturday will be robin's celeb. and i guess, i only have two weeks to spend with the people here...
i've made a checklist regarding this canadian trip, like what things will i pack and what things i wanna do before i leave, oh before i forgot, my father will be leaving this week to come back to bahrain and have his resignation done, just to inform you guys, but yung cellphone ko, wala pa rin silang binibigay na confirmation, but knowing my parents, yea they're so full of surprises. :D
here's my checklist:
[x] bonding with friends( oo nga pala, we went to the mall lasty saturday but im not blogging about it pa, coz thea's still not uploading our pictures, blame thea for that! hahaha! hurry thea hurry! :D)
[ ] another bonding with friends.
[ ] go to divisoria and buy stuffs.
[ ] have our despedida party. (cellphone or despedida? cellphone ako! hahaha! :P}
[ ] buy sneakers and lots of clothes pa! (if you know me well, you must know that, that will be this will be the first time i'd be wearing running shoes(o ha running shoes na tawag ko!) chempre, PEHM class is exempted. :P)(and expensive daw ang clotehs dun kaya dito na kami bibili.)
[ ] bid farewell to people close to me. :)
hmmm.. un lang ata gus2 kong gwin before i leave, super bonding with friends and buy lots of stuffs. pero sabi nga ng tatay ko, hindi lang kami magbabakasyon dun, bagong buhay ang haharapion namin.. :D
Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay
jonas' birthday!
viernes, agosto 31, 2007

this post was delayed. it must be posted 2 days ago but ragnarok kept me busy. :D pag gising sa umaga ragnarok inatupag ko hanggang makatulog. :P someone help me get over this thing pls! :D
so jonas had his celebration last tuesday, august29. i told him to have this super grand costume birthday celebration since it is our last year stayin here. but he just agreed with my plan 1 week before his birthday, and we're leaving nga diba? so we hafta budget our money. my convincing powers didn't work for him. we just had this little family gathering where a little food was present. at least, we are one. just think about that! we're very lucky to be together, there are many homes there craving for their parents to come home and we have ours here, so why not have fun?
*one happy family!*
*one happier family*
*ready, set, EAT THE CAKE!!*
*Three Musketeers!!*
*STOLEN!!*
have you noticed that the only food served is the cake? and that we are using a "halloween" candle? lol. we did that photo shoot like 9-10-ish in the evening. we have to wait for jasper from his tutor so we could sing jonas a happy birthday. and all the food was eaten already! cake and ice cream nlng ang natira! hehe..
here's a very heart warming, reality shaking, tidal wave makin, earth deteriorating, land damaging convo of me and jonas! hahaha! :D
me: jonas... masaya ka ba sa birthday mo?
jonas: opo.
me: bakit?
jonas: kasi kinantahan niyo ako ng happy birthday. awww.... that's for all the materialistic bitches like me out there!! :D
Etiquetas: big deal, halo halo, labdisday
mabilis na pagkain!
domingo, agosto 12, 2007

tila ang fastfood ay bahagi na ng kultura at buhay pinoy. sino ba nga naman ang makakatanggi sa inooffer nilang mga luto ng pagkain kung ikaw ay gahol na sa oras? diba wala? ngunit ang inyong he-bitch ay meron ilang puntong nakikitang karekla-reklamo sa mga fastfood. ihanda ang mga kamatis para ibato sa monitor sa oras na mainis kayo(belat! di naman ako matatamaan!) o ihanda na ang mga commento sa oras na matuwa kayo. kumapit na sa kahit anung bagay na matigas(pwera tite) dahil wala lang. gusto ko lang sabihin yun.
sa araw araw na pagpunta ko sa imus para nga sa aking english class, lagi akong siguro 15 minutes early, pwera na lang nung nasa kalagitnaan na, nung mga first 5 days lang ako early. dahil malapit sa class namin ang lotus mall, tatambay muna ako sa isang fastfood upang magpalamig, kumain at maghintay, ilan sa aking obserbasyon ay ang mga service crew nila na tila mei agenda under the table dahil parang close na close silang lahat, ayan tuloy, feel ko OP ako, feel ko i dont belong, parang nakakaparanoid minsan na baka ikaw yung pinaguusapan, yung tipong nagsisigawan sila kung anung kulay ng panty ng kasex nila kagabi habang nakain ka ng rocky road ice cream. nakaranas na ba kayo ng mga service crew na ganun?
isa pa ay ang mga gwardyang kulang nalang ay iuntog mo sa pinto dahil ayaw ka pagbuksan, minsan ka na nga lang pagbubuksan ng pinto eh ipagkakait pa nila, sa ibang branch yun nangyare dahil kilala naman ako ng guard dun sa fastfood na sinasabi ko. minsan, problema din ang kalinisan, nagkwento ang aking nanay nung sa dati niyang jollibee na pinapasukan mga 1995 pa, ay mei dagang naglaro-laro sa hagdan habang nakain yung mga tao, ayun tuloy, naging instant pest control ang nanay ko habang pinagbubuntis si jasper. andiyan rin yung serbisyo, minsan mga 48 years ka na naghihintay eh wala parin ang order mo. nakakainis pag ganun dba?
hindi lang naman ang fastfood ang problema eh, minsan ang mga customers din. sa tagal-tagal ng pagiging manager ng mommy ko sa jollibee, marami rin siyang naikwentong kabalastugan ng customer, isa jan eh yung aleng intay ng intay at ipinatawag na yung manager(mommy ko) tas nirereklamo bat daw ang tagal-tagal ng spaghetti niya...
"ay ma'm, palabok po kasi ang inorder niyo, wala ho talagang darating na ispageti, yung order niyo po lahat andiyan na sa plastik."taray ng nanay ko? mei halo pang pangiinis. minsan daw eh inoorderan sila ng happy meal, yung laruan, natatawa na lang daw sila, at tinanung sila nung customer kung bakit sila tumawa na may halong pagtataray...
"ma'm, kasi po happy yung meal.""ay kiddie meal pala!"haaay, tao nga naman, naikwento ko na ba sa inyo yung pinatawag nanay ko ng customer na galit na galit tas nung kaharap na siya...
"yes ma'm bakit ho?""ikaw ba manager dito?(taray na tinanung)""opo ma'm""wala lang, gusto lang kita makilala, nice to meet you."siguro di ko pa nakekwento yun? hindi ko nga tlga makekwento dahil di naman nangyare yun eh. hahaha! o ayan na, hanggang sa susunod na antipatikuhan! :)
Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay
WTF!?!?! IM SINGLE! ugh.
miércoles, agosto 08, 2007

so i think everyone who reads my blog knows that im a bisexual.
meaning, i heart guys and gurls!
but ever since i started blogging, all i blog is about straight things.
kung meron mang out of this world, eh young mga pahapyaw lang...
so ngayon i'd talk about broke things the whole post! ^^
gawd! everybody's being mushy and so into their partner, and hell, im lost.
im fukkin SINGLE! most of the people reading will i think say "eh anu naman? single rin naman ako?" ehh... yun ang madalas sabihin ng mga single na naghahanap ng partner pero wala silang mahanap, katulad ko. ugh. i so hate it.
i dont think there's something wrong wit me, i think i look gewd naman, clever ako, d ako tanga or bobo at higit sa lahat, when im with someone, i'll try my best not to hurt that person. but what's wrong? wala akong PARTNER! is it my standards na masyadong mataas? IDTS. kasi i think mababaw lang naman ang standards ko, i prefer guys older than i am, kasi they can eazuhlee complement me being childish, tas ok na yung di gaano kagwapuhan pero i can proudly walk wit him, in other words DISENTE. at higit sa lahat, may utak din, mostly kasi sa mga PLU, eh puro SEX SEX SEX lang ang hanap. well... ibahin nio ako. hindi ako ganun. yun nga ata ang mali sa akin? hindi ako ganun? like DUH! maarte na kung maarte pero hindi ako CHEAP!
hindi ako naghahanap ng partner or watsoever, kasi sabi nila, the more na hinanap mo sila. mas magtatago yang mga yan. eh anung nangyayare? wala pa ata si right partner para sakin.
another thing, i think it's me being bitchy. ang sunget sunget ko! ewan ko ba.... ugh...
Etiquetas: ..., big deal
last will and testament. ;P
miércoles, julio 18, 2007

3rd day of the english program. :) em really enjoyin the company of my classmates... :) masaya sa class namin kahit hindi formal school! :)
onga pala! mei narecieve na kaming letter from Canada, at ang inaantay na lang na requirement eh yung english translation ng police clearance ng dad ko from bahrain! wohooo! in a month or two!! goodbye Philippines and hello Canada!!! yehey!!!
speaking of paglisan, excited ako chempre, una, dahil mas maraming opportunities sa Canada, less polluted, kikinis ang mukha ko, fine ang weather, hindi hassle mag suot ng magagandang damit at higit sa lahat, iiwanan ko ang mga taong ayoko ng konek!! yehey!! on the other hand, malulungkot ako ng sobra sobra dahil sa Pilipinas ako lumaki at mas maraming taong napamahal na sakin ang iiwan ko. :)
hindi ko alam kung anung araw at mangyayare ang haharap sa akin sa Canada, another adjustments, pero alam ko kakayanin ko to, alam kong magiging masaya ako dun kahit im soooooooooo far away sa mga taong napamahal na sa akin. :) masaya ako sa buhay ko ngayon, pero alam kong magiging masaya o mas masaya pa rin ako sa abroad.
sa mga taong iiwan ko(sana this month makaalis na!! hehe.:)) iiwan ko sa inyo ang mapapait at matatamis na alaala na ating napagsaluhan sa halos kalahati na ng buhay natin, masaya ako at nakilala ko kayong lahat, kayo ang halos humubog sa kung ano ako ngayon, malaki ang aking pasasalamat ko sa inyo. hayaan niyo, pag nasa canada nako, padadalhan ko kayo ng kahon-kahong havaianas at tsokolate!! hahaha! :)
sa mga taong mapapait lang ang napagsaluhan natin, FUCK OFF!! hindi ko kayo papatulan, this is my personal blog and sasabihin ko kung anu gusto ko sabihin at lahat ay pawang KATOTOHANAN!! haaay... wala akong pakialam sa inyo dahil hindi naman ako apektado dito... :) anyway, salamat pa rin. :)
Etiquetas: ..., Bahala na.., big deal, Update, what a journey it has been
"Overcoming Midnight With Justin: Bouncing Check and Model Wannabees"
miércoles, junio 27, 2007

insomniac na ata ako. im really having a hard time to sleep before 12. so hafta either watch a movie or watch t.v. at dahil sira ang tv kagabi. at lahat ata ng cd ko eh napanuod ko na thrice. i hafta search for another past time. at guess wut? i found short story writing! woohoo! mei magagawa na ako ngayon pag d pa ako datnan ng antok. :)
**
I never did want to be late for this "go-see" event happening on Rockwell tent but the Mars like temperature of a 200 pesos coffee from Starbucks and a small chat with officemates keeps me from being the early bird that catches the model-wannabees that if you'd really look at them closely, it's as if they took a bath a million times this morning.
The company made this "go-see" event a really big deal for everybody including the whole Philippines, and my officemates were like "hey! we can do this go-see on a four cornered room naman? why spend bucks making commercials for people to know that we need good looking people?" but on my side, at least I get to meet new people and perhaps put on spotlight new faces.
It's not a surprise seeing a very long queue of I think 10,000 people in this tent because the company shed a million bucks just to show a 2 minute commercial saying that "WE NEED FACES TO FACE HOLLYWOOD STAR'S ADVERTISING POWERS!" btw, i am a well known advertiser/icon and the head advertiser of this company and im so proud to say that the Philippines has the Second top sales from our company's product in the whole world because of the commercials i've produced and conceptualized.
As soon as I entered the tent, a bunch of greetings just came popping out in every corner of my eye, because the people think that i'd add points to them with just a simple hello, or the live and dressed chicken they gave me. But no, I'd be looking for each and every person going up the stage and see if the person we're looking for is on the list.
The long line of model wannabees with some PAs entered the venue and as i sit to my comfortable chair, hands got colder and faces got more sweaty, Im with my 2 officemates that will judge the wannabees just like a cheap star search on t.v.
Spray nets, face powder, make-ups and hair wax flooded into the tent as soon as the floor manager shouted "5 minutes." Mothers became more tensed and make-up artists put on the last retouch that the wannabees really need.
As the first 50 came up the stage and showed a beam of a tupperware smile, we've made them introduce one by one in just one phrase then we made them walk just really like a cheap star search on t.v. the only difference is we're searching for "walking people with nice clothes on" and not a star to host a noontime show. we're looking for 2 pairs of male and female that will surely hit the spot and will be deserving to carry and make the first letters of their alphabet D&G with their innocent but intelligent faces that i think is not on the first set so i shouted "next!"
And the 50 came down with sad looking faces, a big fat booty momma approached me holding a bunch of "turon" and gave it to me, with her thinking that i would change my idea of dumping her son with her fried bannana, she told me that her son is the one wearing the red polo. I bursted a sweet giggle showing that she made me laugh and so she asked "bat daw ako natawa?" "with your son's red top and green dyed jeans and afro-shaggy hair? who would never laugh?" my heart screaming. so just to be nice i just answered "hindi pa naman po tapos ang audition, mamaya pa po kami pipili, di po ba inexplain ng floor manager na wag aalis lahat hanggang sa makaakyat ng stage lahat?" she just nodded and left, but the bitch in me was really rude and i cant believe my mouth just shouted "paki sabi po sa anak niyo merry christmas" she didn't heard it but my officemates were already running out of air cause of laughing.
The 200 set of models was finally over and we were so happy to announce 4 fresh looking faces to dominate the billboards of EDSA holding the letters D&G. A mother of 5 models came running to our table as the floor manager announces the new models, they were very angry for they think that their children is deserving to be chosen and they end up trash talking, but the explaining part was done by the staff and crew and i had gone home to prepare for the 7pm meeting to introduce the new models and my new advertisement.
I really dont know why bosses were a big pain on our asses and they've organized this meeting late at night right after an event? so the meeting started 7 and our new fresh faces were introduced, the President seem to like them and pictured a good mood and said warming compliments contrary to his mood because of the jailed vice-president cause of bouncing checks just 3 days ago. I've also presented the new commercial featuring Nicole Kidman, Paris Hilton, Brad Pitt and Tom Cruise. because we want to show the whole world that with our products, they can be glamorous, prestigous, beautiful and passionate.
Euphonic words came out from our boss as soon as the commercial was finish. he then signed the contract with ETC, guaranteeing them that they will be the only one showing the commercial to the whole world. Good news didn't end there, due to my great abilities and potential, i've been promoted as the vice-president of D&G Philippines! woohooo! I'm really enjoying this yuppie life of mine!
As i drive my black shiny car, and took a sip from my 20 minute coffee, i can see the picture of tranquility roaming all around roxas boulevard, I suddenly felt empty. with all this money, fame nd fortune, am i really happy? but anyway... here i am, driving a million dollar car, taking a sip from a 2000 pesos coffee, and listening broadway from my million pesos laptop, smelling the cold air alone and feeling the vice-president of a large company in me. WHO WOULD NEVER BE HAPPY? :(
Etiquetas: big deal, proyekto-tapos
weird thing na naman?
lunes, junio 25, 2007

i've been tagged by saturn! wohooo! :P
funny thing is nagawa na sa akin toh. as in yung same na thing na ito eh nagawa na sa akin! so. dahil nagawa na sa akin toh. wala na akong itatag!! yehey! at di ko na rin ieexplain ang rules dhil wala naman akong itatag!! :P
1st weird thing: i'd rather introduce myself as "hey! im JUSTiN yer self-centered he-bitch. I always want the spotlight and no one will get it from me. dont you dare approach me coz I BITE." *weird ba yun or likas na talaga sa akin ang pagkarude rude? hey maganda yun sa profile ah. baguhin ko nga. :P*
2nd weird thing: nahihiya ako pag meikakiss or watsoever.
3rd weird thing: ginagawa kong mic ang tabo namin at talagang performance level ako pagkumakanta sa banyo habang nailigo. at ang madalas kong kantahin.... "on my own... pretending he's beside me!!" hahahaha! :P
4th weird thing: pumapatay ako ng tao sa isip ko.
5th weird thing; mabilis ako magsawa sa pet. mga 1 month.
6th weird thing: natatawa ako as in pag mei nagugulat/nadadapa. as in mamula sa pagkahiya yung tao pag tinawanan ko siya.
ayan! yehey! :P
Etiquetas: big deal
Maglaro tayo!
domingo, junio 24, 2007

yehey! as of now. compared sa past few days! im much normal and ok! pero nagtatae pa rin ako! :P sa mga nagdasal para sa akin! maraming salamat po! kung anong makukuha niyo sa natatanging niyong pagdarasal? eto po ako!!! buhay at mangungulit!! :p sa mga nagdasal ngunit ang kanyang pinagdasal ay taliwas sa gusto kong mangyari... sorry kayo! masamang damo ako at mahirap mamatay! belat! :P
**
at dahil ako ay namumuhay ng normal, hindi kami mayaman at hindi kami ganon kahirap, masasabi kong napagdaanan ko ang aking pagkabata to the maximum level. walang bumabalakid sakin kung gusto ko maglaro at kung mei gusto akong laruan, eh ayus lang rin naman sa mga magulang ko na ibili ako nuon, kaya masaya talaga ang aking pagkabata.
natatandaan ko pa nuon, ang pagkaadik ko ata sa havaianas ngayon eh natumbasan ng pagkaadik ko sa play-doh nuon. ang dami-dami kong set na play-doh. meron akong siguro 30 tubes nun na kasing laki ng baso ng mcdo, iba iba kulay, tapos dba pag set yung kunwari medical set, kitchen set. mei 3 sets ako nuon, ang farm set, kung saan hindi ako makagawa ng perfect na puno. ang pizza set, at naeenjoy ko talaga ang pang-hati ng pizza nuon at ang mcdonalds set, nagmamacdo-mcdoanan pa ako nuon as in with the "good morning ma'm/sir welcome to mcdonalds how may i help you" pa ako, eh magisa lang naman ako. madalas akong maglaro nuon mag-isa sa manila, kasi duon ako nagbabakasyon, kung nasan ang tita ko na spoiled tlga ako not until magkaanak siya, 2 ata sa play-doh set ko eh siya ang bumili. so, yun nga mag-isa lang akong naglalaro ng play-doh ko, kasi yung 2 pa lang yung pinsan ko nuon na nasa edad ko at wala pa akong kapatid na makakalaro ko, baby pa si jas, yung isa mas matanda sa akin, lalaki siya, mga laruan niya nuon ay mga lego-lego, eh sumasakit yung kamay ko pag naglalaro ako ng lego, kaya d nalang, at isa pa yung babae, mas bata naman sakin, eh puro barbie naman ang toys, hindi naman ako gay noh! at isa pa ko sa mga pinsan kong pumuputol sa ulo ng barbie niya. kaya ayun. mag-isa lang akong nalalagyan ng ibat-ibang kulay ang dulo ng kuko pagtapos maglaro.
nung medyo nagmature na ako at umaariba ang pokemon sa tv, lumevel-up rin ang gusto ko sa laruan, andiyan ang pokemon cards na uso sa mga pinsan ko at sa school, dito hindi na nagdamot ang mga parents ko, 8 decks ako nuon, tig-apat sila ng tita ko, eh pag bumibili ka ng deck i think mei 40 cards sa isa, imagine? mei 320 pokemon cards ako nuon, meron akong fire deck, grass deck at kung anu anu pang deck, unbeatable ang fire deck ko, kaya lang, jasper being so juvenile, pinaghalo-halo lahat ng cards ko hanggang sa nawala lahat, ewan ko kung saan na punta, i remember pa nga, nagsisigawan kami ng tita ko kasi ginalaw ni jas yung cards ko, eh isang tupperware yun. :)
hindi rin naman ako nagkulang sa elektroniks, nagkaroon rin ako ng gameboy color, advance, sp, psp, ngunit lahat, sinira ng magagaling kong kapatid...
pero kung paglalaro lang rin ang paguusapan, wala ng tatalo sa larong kalye. dun ko ata nakuha yung leadership qualities ko eh, kasi agi kaming nananalo dito sa brgy namin, dati pa yun, nung mga 7-10 yrs old pa ako, kasundo ko pa yung mga bata.
number one na nilalaro namin eh tumbang preso, pagnilalaro nmin toh namamaos ako, kasi di naman ako bumabato ng tsinelas, ayus na sa akin na buong game namin hanggang matapos siya yung taya, kaya ayun, mukha akong tuleg doon na sigaw-sigaw lang giving orders as if im the general kahit d naman kailangan ng leaders sa tumbang preso eh nilagyan ko pa rin. at take note, nakikisigaw ako ng "ayawan na! sinong burog? edi si *name ng taya*" eh d naman ako bumabato ng tsinelas. :P
isa pang gustong kong laro eh yung luksong baka, nabiyak kasi yung dila ko nuon eh, pagtalon ko sumubsob ako at nakagat ko dila ko. para tuloy akong lumaway ng dugong pumapasok sa aming bahay.
aba, andiyan rin ang chinese garter, magaling akong magchinese garter, lagi akong pinagaagawan pagka yung pilian ang pinaguusapan, magaling ako sa mga talon-an na games noh! lagi kaming winner pag ako tumalon na! hehe...
pero ang pinaka-gusto kong laro, eh yung RPG, yung kunwa-kunwarian, nagiging ako yung gusto ko maging ako kasi pag kunwarian na. lagi akong si fire man. mei wand pa ako na nagsusummon ng fire. at pag power rangers naman ang ginagaya, ako lagi si red. leader talaga ako! naalala ko dati, ang lakas ng sigaw ko ng aray dahil nahulog ako sa upuan nung ginagaya ko ang prinsipe sa "starla and the jewel riders" nagkacast ako sa kamay ng ilang linggo nung noh! ilan pa sa ginagaya ko ay si tuxedo mask ng sailormoon at si yaiba! :)
nung nasa school na ako, ang dami ko ng larong natutunan pa, andyan ang taya sa bilog na nageend-up ng mga pasa at sugat dahil sa tulakan, hinihika ako pag nilalaro yun, lagi kasi kami nakasigaw! hanggang ngayon nilalaro pa din namin yon eh! at mas brutal! kulang na lang magpatayan na kami sa kakatulak wag lang mataya, at strategic pa, traydoran kung traydoran, itutulak mo na ang kalaban mo para di ka na nila mataya.
pero ang pinakamasaya kong nilalaro sa school eh yung shagiddy-shagiddy-sha-popo. pag yun nilalaro namin warla kung warla! madalas pang ako ang una nun! talagang headbang kung headbang at magwawala kung magwawala, sa mga hindi nakakaalam kung pano yung shagiddy-shagiddy-sha-popo eh para lang shang algorithm march. kunwari mei 3 players, si 1 mei gagawin na series of actions, si 2 gagayahin ang ginagawa ni 1 at si three gagayahin lahat ng gagawin ni 2 hanggang sa mapagod kayong lahat, kahit ilang players ayus lang. yes, walang sense ang ginagawa niyo dahil walang mananalo, nakakatawa lang tignan ang mga kasama niyo na mukha ring tanga, pero nilalagyan ng twist yan, para lahat gagalaw, ang unang magkamali ay mei truth or consequence, kaya ayun! masaya kasi lahat kayo mukhang tanga!
masarap balikan ang mga games na nilalaro mo nuong araw, minsan na lang ako maglaro ng mga yan, puro ragnarok na lang ako. sana, makalaro ulit ako ng shagiddy-shagiddy-sha-popo at makita ko na trading cards ko. sino pwede makalaro ng shagiddy-shagiddy-sha-popo jan? :)
Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay, tawa magdamag., trip
I so need your prayers... :(
jueves, junio 21, 2007

i often question people who asks prayers from people who doesn't even know them.
for example, a woman in quiapo church is asking everybody for prayers because her child is sick. for me, the hell? i dont even know you and ang sarili ko nga ngayon ko lang ipagdarasal ikaw pa kaya?
finally, i saw the point of asking for prayers kahit sa mga di mo kakilala. kasi dun ka na lang mag lilean eh, wala ng iba, and as a filipino, i strongly believe that prayerS ARE the best way to enlighten one's feeling, and the best medicine.
Im suffering from an unsure amoebiasis, hindi pa confirmed kung amoebiasis nga ito, pero i oh so hope na hindi, kasi if ever amoebiasis nga ito eh, i'll suffer from it forever, since last wednesday, im experiencing drastic tummy ache and sobrang nagtatae ako, i mean, para akong umiihi sa pwet dahil sa sobrang tubig ng tae ko, im also sick and so not feeling well. gumigising ako sa gabi ng i think 7 times para lang mag cr, and worst, nagigising ako dahil sa sobrang sakit ng tiyan at halos every 1 hour eh gigising ako dahil nga sa sobrang sakit ng tiyan ko.
so guys, kakilala ko man or hindi, i so need your prayers, please...
Etiquetas: ..., big deal, kabaliwan- buhay
hello 100th post!
lunes, junio 11, 2007

fist of all, i would like to thank my mopther and my father for bringing me into the top of this world and for paying a good internet connection...
i would also like to thank the readers of this blog, this would be nothing without you... i really appreciate it! :0 coz what's a blog without no one reading it?
i would also like to thank the readers for always being there for me, i dont know if you're reading tis blog for information, entertainment or watsoever purposes but not knowing that you really make me happy whenever somebody tags me or comments on my blog, not necessary if it's good or bad, as long as i know that there are readers who continues to support my blog.
I really lurve the to mention the names of those people who's viewed my blog 50+ times, a very high thank you to the following people:
Jay-ArPaulSaturnand
Meryl*info courtesy of e-referrer
inspite of my blog being senseless and not that interesting, i really thank those people who keeps on reading this blog...
please continue always being there for me... i really appreciate it! :)
*if you have comments about a post, please, use the comments below the title of the post. thanks! :)
Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay, proyekto-tapos
reklamall
domingo, junio 03, 2007

** kaya ang naman ako tinatamad magblog dahil mabagal ang internet, pero ngayon, ok na siya, kailangan ko magsalita ng aking nararamdaman kaya i'll blog na rin.
parang sa lahat ng tao napakanecessary ng mall, sa modernong panahon ngayon, parang hindi mabubuhay ang mga tao kung walang mall, mapamahirap, mayaman, mabantot, mabango, matangkad, unano, mahaba ang buhok sa ilong, bakla, tomboy, mei anghit at kung anu-anu pa! makikita mo yan sa mall, ngunit sa halos twice a week kong pagmomall na kahit wala naman akong binibili, eh marami akong kapintasan na nakikita, hindi sa laitero ako, natural lang siguro na lahat mei kapintasan at nakita ko ang kapintasan ng mga mall.
narinig mo na ba ang song na pinakafavorite ko sa lahat? ang... "we've got it all for you," yung kinakanta pagmagbubukas na yung mall o magsasara na, naku! pagnagmomall kami ng gabi ng family eh ang lakas na ng kabog ng dibdib ko pagkinakanta na yung "we've got it all for you" kasi feel ko any moment eh didilim na at sasara na ang mall, totoo! hanggang naun takot pa rin ako pag kinakanta yung song na yun sa gabi.
nasa music na rin lang tayo eh why not reklamuhan na rin ang music ng ilang stores? andiyan ang mga stores na pangrocker! naku! talagng di mo nanaisin na pumasok sa mga store na ganun, eh yung volume ata ng radio nila eh nasa 20000000 na sa lakas at ang music eh yung mga lyrics eh puro "whoooooooooo," "waaaaaaa," "yeaaaah" at "rakenrol!" hindi mo talaga nanaisin pumasok sa mga ganun... andiyan rin ang mga store na pang teens, yung mga music nila yung mga tipong techno, yung mga any moment eh baka sapian ka ng model at rumampa ka ng sukat-sukat ang damit na type mo, andiyan rin ang mga shops na pacute, yung mga pang-girl lang, at ang mga music eh kailangan nasa uso, katulad ng mga kanta nila jessica simpson, paris hilton at kung sino-sino pang teen icon ngayon na karaniwang babae lang ang sumasamba, last but not the least, eh yung mga stores na pang-party, mga damit nila pamparty, at shempre ang music, yung katulad ng mga sinasayaw sa JS prom, yung tipong, "Im feeling so happeeeeee!! i wanna be happpyyyy!" na pwedeng kang magparty sa loob ng dressing room, or why not makipag party sa mga saleslady dun...
speaking of saleslady, kailangan sa isang shop ang maraming saleslady, para maassist yung mga customers, naku! kaya minsan ayoko na magsukat ng damit at bumili dahil diyan sa mga saleslady na yan, beh kasusunget! kala mo menopause na! at chikahan pa ng chikahan at landian pa ng landian at kung hindi mo pa lapitan eh hindi ka nila pagsisilbihan, meron rin namang ilang saleslady na friendly, yung mga saleslady ng mga paluging stores dahil walang nabili, at yung mga saleslady na per piece ang sweldo nila, try niyu pumasok sa store na di matao, tignan niyo't maguunahan at magaagawan pa yung mga saleslady sa inyo.
sa mga klase ng taong nabanggit ko sa itaas, mei kanya-kanyang istayl yan ng pananamit, andiyan ang mga pahip-hop o kung feeling mo sosyalista ka at trip mo tlgang laitin yung mga pahip-hop, ang tawag mo sa kanila eh hip-hop kalye, yung mga feeling nila hip-hop sila pero ang kilala lang nila eh ang salbakuta at take note, malalaman niyong pahiphop/hip-hop kalye ang isang tao kung ang size nila eh small pero ang t-shirt nila eh large, yung tipong mukha silang tarsier sa liit pero yung t-shirt nila pang-elepante, isa pa, meron silang bling-bling na halatang pwet lang ng baso, at last, sila yung kung maglakad eh kala mo sa kanila yung daan sa haba ng kamay at lakas ng pagsway ng kamay at lahat ng tao eh nahahawi na...
andiyan rin ang mga fashionistang color coordinated, yung mga pink ang tshirt, pants, watch, bracelet, hikaw, blush-on, shoes, panty at bra, jowsko! madalas ka pang makakakita ng tropang rainbow colors, yung tipong kumpleto ang ROYGBIV na kulay dahil lahat sila terno-terno, pareho sila mag-isip nagkaiba lang sa kulay, ganun naman ata talaga pagmagkakatropa, kami nga nila thea at nova, once nagmall kami, napashet ako dhil lahat kami nakabrown pero hindi namin pinaguusapan iyon, at once kaming apat, ako, thea, nova at mamat, nagmall, lahat kami nakashorts at havaianas, pero di namin pinaguusapan, ang galing!
color rin lang ang pinaguusapan, meron ring mga fashionista na iba ibang kulay ang damit, andiyan si blue shirt-camouflage pants combination, buti na lang at di sila napagkakamalang NPA, andiyan sila green shirt - red pants, try niyo tong color na ito at tignan natin kung hindi kayo lapitan ng mga bata at kantahan ng jinggalbel at "ang ambabarat ninyo song" kung di niyo sila bigyan, andiyan rin ang green shirt- brown pants combination, pag gento color combination niyo, try niyo pumasok sa home at let's see ulit kung di kayo sabitan ng mga artificial fruits.
andiyan din yung mga pasosyal na bitch, sila yung mga divisoria ang pupuntahan pero aba! parang hinalukay talaga ang closet at piniga ang fashionista juices at nagmukhang-overdressed, malamang sila yung mga galing sa hirap eh, yung mga from stones to gold, di marunong bumalik sa pinanggalingang divisoria at nanlaiet pa, feeling mataas, di niya alam sa tinging ng iba, over-dressed siya. eheheh...
last kong tatalakayin yung mga restaurants, naranasan mo na ba yung kumain sa isang restaurant na sabi nila 15 minutes daw ang order pero 50 minutes na wala pa rin, madalas kasi ganun eh, yung kailangan mo pa ipafollow-up yung order para lang maibigay sayo ng ayos, at minsan kung maangasan pa sa iyo yung pinagpafollow-upan mo eh duduraan o bababuyin yung order mo, ewan ko kung naduraan o nababoy na yung food namin, mami ko kasi eh, ang sungit pag palpak service ng isang kainan, manager kasi ng jolibee...
marami pang aberya sa mall, pero next post na siguro iyon at mahaba na rin ito... :)
Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay
There's something about nothing.
viernes, junio 01, 2007

have you ever been thinking of nothing but you want to say something but all you can think of is nothing?
im telling you, it's nothing, i wanna talk about everything but all im thinking ends up with nothing, i should do something...
i think what im doing is bothering something, but i know that that something is really nothing, so i think i should stop doing what's bothering that something that is really nothing.
you know what i'm doing? it's really nothing, and its full of nothing and something and thing, so why dont you just close that browser and do something, but i guess what you will be doing will also be nothing, because you've been reading this essay full of nothing, and it's really nothing, it's not something.
i wrote this short something to prove nothing, but to just say something that says nothing, so with this something that means nothing, i hope you got something, coz i think this work is really nothing.
Etiquetas: big deal
Direk Ten para sa pagkapanggulo!
lunes, mayo 28, 2007

patapos na rin ang bilangan ng kakatapos pa lang nating eleksyon at magtatanghal na ulit tayo ng bagong set ng mga senador, ngunit wala itong kinalaman sa gusto kong ipost dahil ayoko maging senador, gusto ko maging presidente ng pilipinas.
30 years from now, 46 years old na ako, tapos na siguro ako ng advertising sa University of Canada, nanalo nako ng ilang awards dahil sa pagdidirek ko ng mga movies at pinagtataluhan na rin ng mga namumuno kung nararapat ipatong ang pagiging "national artist for film" sa aking mga malakas pa ring balikat, kilala ako sa pagiging fearless sa aking opinyon at ang natatanging congressman na direktor/advertiser/events manager/PLU. napatv na rin ako ng makailang beses dahil sa pag taas ko ng mga law tungkol sa mga homosexual, isa diyan ay ang law na nagbibigay ng karapatan sa pag-ihi ng mga transverstite sa gusto nilang pasukan na cr, ang mga cross-dresser na bading ay napayagang mag-cr sa pambabaeng palikuran, at ang mga crossdresser na tomboy ay pwede na ring mag-cr sa pang-lalakeng cr. marami ring nagalit dito dahil maraming nabalita na sila ay nasilipan, ngunit hindi ko na problema iyon.
30 years from now, nanunuod ka ng iyong tv, nagulat ka ng makita mo ang aking mukha na nakangiti at nakahugis-T ang aking kamay(yung nakapatong yung isa mong kamay sa isa mo pang kamay para magmukhang-T), hindi ka na nagulat ng bigla kong sabihin na, "panahon na para magbago, isulong ang karapatan mo, direk justin para sa pagkapangulo." maraming nagtaas ng kilay, ngunit totoo po ang kanilang narinig, ako po ay tatakbo sa pagkapresidente upang baguhin ang pagiging 3rd world country natin.
totoong maraming nagulat at nanghusga, ngunit hindi ako katulad ng ibang artista na pagnalaos eh pagpupulitika ang guguluhin, sorry ka! ngunit sikat pa ako! at nawa'y magamit ko ito upang manalo ako sa pwestong dapat ay para sa akin.
Sinong kandidato ang walang plataporma? iharap niyo sa akin, at paalisin niyo na ulit, gusto ko lang siya makilala, wala naman akong pakialam sa kanya kung wala siyang plataporma. hayaan niyong ihayad ko ang aking plano upang patunguhin ang pilipinas sa pagkakaunlad.
1. ang mga pink na sign ng MMDA ay ipababago ko, tatawagin ko lahat ng mga bohemian sa buong pilipinas upang pinturahan ang mga sign sa mga kalye natin, sasabihin ko sa kanila na kanila ang sign na iyon, i-express nila ang gusto nila iexpress, kaya wag kang magugulat kung sa susunod na makita mo ang kntrobersyal na sign na "bawal tumawid nakamamatay" ay mei drowing na ng mukha ni rizal. sa paraang ito, nabibigyang halaga ang mga artist sa pilipinas at nabibigyan sila ng pagkakataong ipakita ang kanilang tunay na talento.
2. bibigyan ko ng color code ang mga skwater, kuing sabihin ko na lahat ng skwater sa pasay ay dapat ang bahay eh kulay green, dapat sundin nila, kung hindi, mapipilitan akong palayasin sila, at kung mei aapila na sa kanya daw ang lupang iyon, bibilhin na iyon ng gobyerno para sa mga skwater, basta sila bahala sa materyales ng bahay nila, ako na nga sa lupa, ako pa sa materyales? anu sila sinuswerte?
3. ibabann ko ang mga bold movies. dahil gusto kong lahat ng movies ay ipapanuod sa bawat pilipino, ito ay bunga ng ginawa ng mtrcb sa akin dati, hindi ko napanuod ang "da vinci code" dahil r-18 ito. gusto kong ipapanuod ang mga ganitong klaseng movies sa lahat upang hangga't maaga ay naiimporma na sila sa mga bagay-bagay at hindi sila nagmumukhang tanga. kaya ibabann ko ang bold, para walang lusot na ipapanuod ang mga magandang klaseng movies ng mga magulang sa kanilang anak.
4. magpapasa ako ng batas na nagsasabing ang mga nurses, teachers, caregivers and the likes ay dapat may 10-year experience sa pilipinas upang makalabas ng bansa, hindi nila pwedeng idahilan ang kulang ang mga ospital/eskwelahan/centers dito sa pilipinas dahil ito ay hindi totoo, maraming eskwelahan ang walang teachers, at lalong maraming ospital na nagkukulang sa nurses. kung wala kayong mahanap sa siyudad, eh try niyo sa probinsya, ang laking tulong nito sa mga kapwa pinoy.
ipagbabawal ko rin pag-aralin ng nursing ang mga doktor na, kung doktor na sila, hindi na sila pwedeng bumalik sa pagkanurse.
5. ang mga bus ay babawasan na, magkakaroon lamang ng 100 na bus/jeep sa isang probinsya, kunwari, 100 bus/jeep sa manila, at 100 bus/jeep sa cavite, so on... kung late ka, late ka dahil may oras na ang mga bus.! kasalanan mo yon, ibabase natin ito kung paano magcommute ang mga nasa abroad, sa paraang ito, mababawasan ang polusyon at ang trapik. wag magaalala, dahil ang mga driver na nawalan ng bus ay gagawing kondoktor, o kaya naman ay tiga linis ng bus, oo nga pala, ang isang bus ay may 5 trabaho na, driver, kondkotor, tiga-linis, tour-guide at yung tindero, hindi nila kailangan na nakatapos ng kurso, basta alam nila ang pasikot-sikot sa daan na kanilang tatahakin.
6. ang mga kongresista/senador o kahit anu mang politiko ay hindi na irerequire na magsuot ng magagarang damit tuwing nagmimiting, basta kaaya-aya sa paningin ay ayos na.
7. magpapamigay ng mga libreng condom, 5 bawat bahay, para ang pre-marital sex ay masasabing ayus na rin, hahayaan ko na ang mga magulang na gumabay sa kanilang mga anak, at sa pamimigay ng condom, maisasakatuparan ang family planning ng hindi gumagastos.
iilan lamang iyan sa aking plataporma, at yung iba, hindi ko muna iisipin, dahil 2007 pa lang, sa 2037 na. pero kung bibigyan nga ako ng permiso maging presidente, why not? :P
Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay, normal na araw