
Ang lahat ng lalabas sa blog na ito, ay akin, ngunit kong may isinaad akong pinagkuhanan ng inpormasyon ay marahil kanila yoon.
minsan ay mayroon ding mga salitang hindi naangkop sa mga bata, kaya ang gabay ng magulang ay kinakailangan din.
hindi ko kailangan mag-adjust kung nababstusan kayo sa akin, dahil wala akong pakialam sa mga nababastusan o kung kahit sinong may bayolenteng reaksyon tungkol sa akin.
malugod akong nagpapasalamat at binigyan mong oras na basahin ang kawalanghiyaang mga isinassad dito.
nagbasa ka na rin lang, ay lulubos-lubosin ko na, gamitin ang comments sa ilalim ng araw ng titulo ng isang blog entry kung ikaw ay may nais ikomento tungkol sa isang post,
gamitin ang tagboard sa pagbati at hindi sa pagkomento ng isang post, maraming-maraming salamat po, nawa'y ikaw'y masiyahan sa pakikialam sa aking
magulo, antipatiko ngunit masayang buhay.
anyone got the time?
miércoles, julio 30, 2008


Just got another job... another call center job.. but it is totally different.. i got a job from an inbound call center.. an answering/paging service.. we do not do sales call and people call us for our messaging service... im about to quit my outbound call center job this august 16, because i can't keep up with my schedule anymore and my inbound job pays more.LOL. though my inbound job is 3 streets away from my outbound job, i just walk from one to another btw, i still can't arrange my schedule... so i'd keep my inbound job when school comes...
i love my inbound job... no stress.. i just have to get the paging number and some other infos to deliver to the person that got and is paying for our service.. as i've said... i'm just walking from my inbound job to my outbound job so i'd save bus tickets... it was tiring.. yet fun.. i can hear those noisy click-clacks from the shoes of other people working close to my workplace...
my inbound job is located at portage... before 4pm, you have to look office-y, and when i get to be alone and walk to get to my outbound job, i actually walk with other corporate workers... aww gahhdd. just the sound of their shoes tells me how i belong in their world.. it was just so overwhelming..
anyhow.. im so bothered and bitched how time walks with me so fast... i even forgot how to eat right and walk slowly,, technically... even speak slowly... my friends do sometimes joke around and tell me how i speak 1000words/ minute.. LOL..
ugh.. i so remember those days where i use to spend a night editing my friendster layout... LOL.. no can do those things right now.. for when i get home.. all i want to do is to sleep and rest.. i feel tired.. weary.. yet fulfilled.. im happy with my life now... i just need you in my arms... haiixx..
toodles.. gotta sleep now.. :)
Etiquetas: trip, Update
im working on a call center...
martes, noviembre 06, 2007


"hello this is justin from NRG research group, we are conducting a study among adults 18 years of age or older about roadside services, insurance companies and leisure travels, may i speak with the person 18 years of age or older whos at home now?"
a phrase over used by urs truyl these days... yes guys... im working as a call center agent and it's one tiring work! gahhd... im like talking for about 5 hours saying those things and i only get like 5 people to take the survey.. WTF? 5/190 calls? sheeshhhh....
i called a person earlier and they were like playing with me... they made me talk to the dog, and to a baby and they were so crazy! now i know the feeling of call center agents when they are dumped by people...
now please.. if a call center agent calls you... asking for your time to take their survey... please take the survey for it is really hard to look for respondents... please?!? do it for me?? :)
Etiquetas: proyekto-tapos, Update
the child who has it all...
domingo, septiembre 30, 2007

i grew up in a family awake that the world is not an easy place to live in. it is something that we have to suffer, my parents always tell me that "hindi tayo mayaman" thing-y so I could always remember that yes, we are just ordinary people who eats 3 times a day or more and I have no right to experience so MUCH luxury in life. My father is an engineer abroad and my mother is a group manager of a popular fast food chain. quite high paying jobs neh? But my parents remained humble even though they get much than what we need.
12 years before, I was spoiled as hell, they give me anything I want, that's reasonable coz i am the only child, of my parents, my grandparents, aunts and uncles, the whole family! that's why whenever I ask for something, they give it to me in a snap or else, a charming little baby would get mad at them and dont talk to them, won't sing for them and won't dance for them, and not doing those things for them is like hell. I even remember i've got a blue drum full of toys back when i was alone, not until my brother came, he ruined the "give everything to justin" thing, but yeah, i am happy to have him, now i've got a brother to share everything i have with.
after 6 years, life must've have noticed that everything is enough for justin, and life gave us another brother, now, there's three of us, but it's not a problem, my parents remained equal, when they buy this for me, they'll also buy this for my two brothers, that's why we always have 3 sets of kiddie meal. haha...
I left childhood and also left the toys for my 2 brothers, i took my buying powers to the next level and asked for gadgets, and being a teenager, my parents understands everything about me, they give me what i want because they know that i've been raised to the "hindi tayo mayaman" thought, in which i truly adore and respect.
my 2 brothers are still at the "toys stage" that's why I still have no problem asking my parents to buy things that i want... yes we're not rich but im happy that my parents can still manage to give us what we want and show love through means of those things, not mentioning the love they give us by always being there for us... i've got love from my family, material things, trusty friends, God and time for myself, i guess i truly am a child who has it all... i guess when you say you have it all, you are contented whith what you have, with those things above, is there a reason for me not to be contented? i think there's no way...
maybe when i get over this gadget level, i'll ask for something else, duh? change is inevitable... hehe...
and why on earth am i posting a thing like this? people.. say hello to my N70!! yehey!! too bad for the haters, i guess they would be seeing my face on the posts to come. :D anybody know's where could i download themes? haha. :D
Etiquetas: kabaliwan- buhay, labdisday, Update
last will and testament. ;P
miércoles, julio 18, 2007

3rd day of the english program. :) em really enjoyin the company of my classmates... :) masaya sa class namin kahit hindi formal school! :)
onga pala! mei narecieve na kaming letter from Canada, at ang inaantay na lang na requirement eh yung english translation ng police clearance ng dad ko from bahrain! wohooo! in a month or two!! goodbye Philippines and hello Canada!!! yehey!!!
speaking of paglisan, excited ako chempre, una, dahil mas maraming opportunities sa Canada, less polluted, kikinis ang mukha ko, fine ang weather, hindi hassle mag suot ng magagandang damit at higit sa lahat, iiwanan ko ang mga taong ayoko ng konek!! yehey!! on the other hand, malulungkot ako ng sobra sobra dahil sa Pilipinas ako lumaki at mas maraming taong napamahal na sakin ang iiwan ko. :)
hindi ko alam kung anung araw at mangyayare ang haharap sa akin sa Canada, another adjustments, pero alam ko kakayanin ko to, alam kong magiging masaya ako dun kahit im soooooooooo far away sa mga taong napamahal na sa akin. :) masaya ako sa buhay ko ngayon, pero alam kong magiging masaya o mas masaya pa rin ako sa abroad.
sa mga taong iiwan ko(sana this month makaalis na!! hehe.:)) iiwan ko sa inyo ang mapapait at matatamis na alaala na ating napagsaluhan sa halos kalahati na ng buhay natin, masaya ako at nakilala ko kayong lahat, kayo ang halos humubog sa kung ano ako ngayon, malaki ang aking pasasalamat ko sa inyo. hayaan niyo, pag nasa canada nako, padadalhan ko kayo ng kahon-kahong havaianas at tsokolate!! hahaha! :)
sa mga taong mapapait lang ang napagsaluhan natin, FUCK OFF!! hindi ko kayo papatulan, this is my personal blog and sasabihin ko kung anu gusto ko sabihin at lahat ay pawang KATOTOHANAN!! haaay... wala akong pakialam sa inyo dahil hindi naman ako apektado dito... :) anyway, salamat pa rin. :)
Etiquetas: ..., Bahala na.., big deal, Update, what a journey it has been
ang kwento ni talakerang kapitbahay at ang nawawalang sampayan
jueves, mayo 10, 2007

lumabas ako sa amin at tumambad sa akin ang umaatikabong bibig ni talakerang kapitbahay na putak ng putak dahil nawawala daw ang kanyang pinakamamahal na sampayan, pamana daw ito ng kanyang lola kaya mahal na mahal niya ito...
papunta ako sa aking dentista upang magpakabit na ng braces, pagkatapos ng ilang oras, nakabit na niya ang mga bakal sa aking sungki-sungking ngipin, lumakad ako pauwi sa amin dahil kulang ang pamasaheng binigay ng nanay ko, masaya ako sa pagkakabit ng braces, at sa tingin ko bagay naman ang bakal at gray na kulay nito.
halos trenta minutos din akong naglalakad pauwi, at pagbalik ko sa amin, nakita ko na lang na pinuputakan ni talakerang kapitbahay ang aking nanay, sinisisi niya ito sa pagkawala ng kanyang sampayan, nakita niya daw bukas ang pinto namin kagabi habang mei aninong pumasok daw sa kanilang bakuran, sa loob-loob ko, bakit hindi niya sinigawan ang anino?
pagdating ko sa kahel naming gate, dumiretso na lang ako sa loob ng aming bahay para hindi na ako madamay sa pagtatalak ni talakerang kapitbahay, unti-unti ng sumasakit ang aking ipin, para bang kinocompress siya ng kung anung materyal, ngunit napagtiyatiyagaan ko pa naman ito, hindi rin ako makakain ng maayos dahil sumasabit sabit ang kanin-kanin sa ipin ko dahil hindi ko ito manguya ng pino.
nung hapon, naramdaman kong ok na ang ipin ko, pumunta kami sa aming pampamilyang mananahi para upang kunin na ang susuutin ko sa sagala, ako ang partner ni reyna hustisya kaya kailangan maganda tlga ang susuutin ko. pagdating namin doon, agad na pansin ng mananahi ang aking malabakal na ngipen, nagandahan siya dito at sinabing bagay daw ito sa akin, at dito, napatunayan na bagay nga sa akin ang braces na ito.
nung gumabi, pinapila na kami upang sumagal sa buong barangay, ayoko talga nito dahil kakakabit lang ng braces ko at palalakarin lang kami, ngunit sadyang mapilit ang mga taong bayan at gusto talaga nila akong makita sa sagala. naglalakad kami ni reyna hustisya at todo ngiti ng biglang mei babaeng sumabunot sa akin... si talakerang kapitbahay, ipinuputak na naman ang kanyang nawawalang sampayan, nakita na raw niya ito...
pinangiti ako ni talakerang kapitbahay,
"ito ba ang gusto niyong ipartner dito? sampayan lang ninanakaw pa.."
shempre hindi ako papatalo,
"hindi po ito ang sampayan niyo,"
"aba, sumasagot ka pa! nilagyan mo lang yan ng gomang kulay gray para di ko mapansin eh! susmiyo! makakarating ito sa baranggay captain!"
"naku! hwag na po! dahil hindi po talaga ito ang sampyan niyo, braces ho ito!"
"bahala ka diyan!"
biglang mei chismosang pakialamera ang sumingit..
"braces nga naman yan!"
at tumugon lahat ng tao..
"oo! braces yan!"
napahiya si talakerang kapitbahay at itinuloy ang sagala... :)
***
lahat ng isinaad sa kwentong ito ay pawang di-katotohanan, ginawa ko ito for information purposes, anung information iyon? MAY BRACES NA AKO!
hindi pa siya tapos kasi medyo sariwa pa yung sugat sa inoperahn ko, ikakabit yun pag ok na... medyo masakit siya, pero pano pa kaya kung kinabit na yung sa mga pinakadulong ipin? :) di rin ako makakain ng maayos.
Etiquetas: kabaliwan- buhay, proyekto-tapos, Update
Hindi ko man lang masabi ang Bitch.
jueves, abril 26, 2007

so, kanina, binunutan ulit ako ng ipen, sa left side naman, medyo mas mahirap bunutin iyun, kasi nga nakahiga daw..
so more dugo ang drama ko, para akong hamster na bampira na nagimbak ng dugo ko sa pisngi at later on inilabas.. grabe, lasang lasa ko yung dugo, actually hanggang ngayon eh lasang dugo pa rin. tapos, 3 times ako ininjeksyonan ng anesthesia, kasi medyo masakit. ayoko pa rin yung hinihila na yung ipen ko, or inuuga-uga eh sumasama pa rin yung ulo ko. grabe talaga!
basang-basa ako pagtapos nung operasyon, para kasing fountain yung bibig ko nung parang kinukutingting yung bibig ko ng maliit na drill na nag sisirit ng tubig, tumatalsik yung tubig na nilalabas nung maliit na drill, ewan ko ba kung drill nga ba iyun, eh hanggang ngayon, iniisip ko pa rin kung anung ginagawa nung tool na iyun sa bibig ko ehh..
halos anim na gamot ang iniinom ko ngayon, ibat-ibang kulay at purpose, meorn pa nga kulay pink! :)
iba talga yung operasyon ngayon, mas masakit.. at heto ako ngayon, parang sinapak ng sabay-sabay ng ninja turtles, grabe, seryoso, di ko man lang masabi ang bitch. ugghh..
kung magaling na tong bibig ko next week, mei sampayan na ako sa bibig. :)
**
pag gumaling nga pala itong bibig ko, bibili ako ng bagong havaianas, yung mtagal ko ng dapat binili, yung trekk, kasi, dapat meron na ako nun ngayon, eh, lumabas yung havs dragon brown and gold, so hindi ako nakabili ng trekk, pinagiisipan ko kung bibilhin ko ehh yung brazil na color brown o yung pure brown na lang ehh, kaya lang, mei brown na nga ako dba? wala pa akong black, so trekk na lang.. :) 4th pair ko na yun.. :P
hindi pa rin ako nakabili ng suspenders, ay ewan next time na yun, havaianas trekk muna, kasi summer, bagay sa beach! :) dapat kasi eh kahapon bibili na ako ng suspenders, eh wala sa budget ko, kaya kay mommy ko na lang ako papabili ng suspenders.
**
kahapon napagusapan namin, na kung bakit yung ibang tao, ang lalaki ng damit? yung mga pa-hip-hop na as in jersey echos, tapos ang laki-laki na parang 10 tao eh kasya dun, niyeeeh! kahit minsan X-small ang size nila, yung t-shirt nila X-large. hehe.. ewan ba namin.. wag na nga lang sila pakialamanan. :)
**
trivia: lahat ng link ko sa right side ng blog ko, bago ako magtype ng post ehh binabasa ko muna, para medyo magkaidea ako. as in LAHAT ng nandun tinitignan ko muna kung mey update! :)
Etiquetas: halo halo, havaianas, kabaliwan- buhay, proyekto-tapos, Update
Buzz UpDate!
domingo, marzo 25, 2007

naiwan kami ni jas dito sa bahay ngayon, sinundo kasi ng mommy ko yung dad ko sa airport. yes! uuwi dadi ko, so that means,
*makakapunta sha graduation
*mei portable dvd player na ako.
and the part that I love the most...
PUPUNTA KAMING SUBIC! yeah! so that means, zoobic safari, beaches, ocean adventure and hopefully jet ski!! hear i come!!! yey! im so excited! and i just can't hide it!
ayun nga, naiwan kami ni jas dito, ang hirap maging kuya, i hafta do all the work here, wala nga kasi kaming maid, andito lola ko to accompany us. anyway, excited tlga ako sa subic! at grad! at sa portadvd! at sa chismis na magvivideoko rin kami! yeah!! summer na tlga!
Etiquetas: Update