Ako po si Justin, ang liberal na bata na naghahanap ng ligaya, kalayaan,respeto at pagmamahal. Walang ipagmamalaking kahit ano.. Balang araw, gusto ko maging direktor, direktor na tatalakay sa mga isyu tungkol sa "sexualidad," "prostitusyon" at "buhay kontrabida," dahil pag pinaguusapan na iyong mga bagay na iyon sa industriyang sinehan, makikita at makukuhanan ko kung pano gumawa ng anak ang 2 taong nagmamahalan, hindi ba masaya iyon? pinagsabay na pera at kaligayahan? sobrang liberal ako at wala ka nang magagawa doon. salamat.
View My Complete Profile

-Friendster-Publico-
-Friendster-Privado-
-Multiply-
-Youtube-

summ3r l0vin!!

-wala muna. :) super random ako-

-Alexa-
-Chicca-
-Genali-
-Giannina-
-Ging-
-Irish-
-Jay-Ar-
-Joy-
-Karyl-
-Kate(Inglesera)-
-Kate(Makabayan)-
-Kristina-
-Lizette-
-Marvin-
-Meryl-
-Miyey-
-Monique-
-Ms. Anne-
-Paul-
-Rossann-
-Robin-
-Ruthe-
-Thea-
-Steph-

-Aethen-
-Apple-
-Ate Jackie-
-BomberoKing-
-Cheska-
-DJ-
-Fiona-
-Jed-
-Mr. Panda-
-Nash-
-RiverWalker-
-Rai-
-Saturn-
-Tangkie-
-Tzie-

> febrero 2007
> marzo 2007
> abril 2007
> mayo 2007
> junio 2007
> julio 2007
> agosto 2007
> septiembre 2007
> octubre 2007
> noviembre 2007
> diciembre 2007
> enero 2008
> febrero 2008
> marzo 2008
> abril 2008
> mayo 2008
> junio 2008
> julio 2008
> agosto 2008
> septiembre 2008
> octubre 2008
> noviembre 2008
> diciembre 2008
> enero 2009
> febrero 2009
> marzo 2009
> abril 2009
> junio 2009
> julio 2009
> agosto 2009
> septiembre 2009
> octubre 2009
> noviembre 2009
> marzo 2010

www.e-referrer.com

Gracias!

For My Layout: -Kate-
For the pictures: -Photobucket-
For the videos: -YouTube-
For the counter: -EasyCounter-
For the Reader Detectors: -E-referrer-
-MyBlogLog-
For the cbox: -Cbox-
Add to Technorati Favorites

Ang lahat ng lalabas sa blog na ito, ay akin, ngunit kong may isinaad akong pinagkuhanan ng inpormasyon ay marahil kanila yoon. minsan ay mayroon ding mga salitang hindi naangkop sa mga bata, kaya ang gabay ng magulang ay kinakailangan din. hindi ko kailangan mag-adjust kung nababstusan kayo sa akin, dahil wala akong pakialam sa mga nababastusan o kung kahit sinong may bayolenteng reaksyon tungkol sa akin. malugod akong nagpapasalamat at binigyan mong oras na basahin ang kawalanghiyaang mga isinassad dito. nagbasa ka na rin lang, ay lulubos-lubosin ko na, gamitin ang comments sa ilalim ng araw ng titulo ng isang blog entry kung ikaw ay may nais ikomento tungkol sa isang post, gamitin ang tagboard sa pagbati at hindi sa pagkomento ng isang post, maraming-maraming salamat po, nawa'y ikaw'y masiyahan sa pakikialam sa aking magulo, antipatiko ngunit masayang buhay.

sa lahat ng ayaw ko eh ung nagiintay.. lalo na pag mukhang tanga... ung walang ginagawa... kunwari... sa mall... nagrocery kami ni mommy.. edi ang dami nming dala... tig 4 kming bags... tas ssbihin ba naman eh magwawashroom sya.. so ako.. hindi naman ako naiihi.. so ang tendency... sa labas lang ako.. magbabantay ng mga grocery bags.. ayoko ng gnun.. nagmumukha kasi akong tanga...

isa pa sa pinaka ayaw ko eh yung nilalagpak ako... yuung bibigyan ng pagasa tas di naman pala ako kasama... mas masahol pa un na nagbihis ka ng sobrang ganda.. kasi akala mo kasama ka sa lakad... hindi naman pala... ahahaha!

lalng.. nsbe ko lng... and2 ako ngaun sa media design class ko.. ng second sem.. ehh wala naman kasing ginagawa kaya sbe ni mr. stardom... pwede daw kmeng maginternet... ng kahit anu.. just enjoi the internet daw and the music chuchu... aun.. kmsta naman un? ang saya dba.. oo nga pala.. nagskip ako ng first class ko ng second sem to adjust my sched... so gling dba? skip ng first class ng second sem? ahihihi...

uhmm.. oo nga pala.. binabawasan ko na pagpilantik ng mga daliri ko at pagiging high-pitch.. ahahaha! lalng.. nsbe ko lng... 2 bes na kasi kme munti mahuli.. malayo p kme niyan ha? nahuhuli kme.. haiixx.. ang small kasi ng world... hirap gumalaw... :P

haiix.. anyway.. msya naman ako uber saya kasi kahit papano akin pa ri si jigz kanya pa rin ako.. anyway.. better days uber soon.. lalo na pag independent na kami.. ashihihi.. haixx... anyway.. till then! :)

Etiquetas: normal na araw, reklamo.

owkeii... so hindi ako nakapagupdate after some long time... gus2 ko rin naman kasi ng magandang balita kaya iniintay ko na lumipat kami sa apartment... ehh mukhang mejo matatagalan pa at sila dad eh nakakaurat at mukhang ayaw pa talagang lumipat.. putek yan!!

ok... so ayus kami ni jigz these days... after some time ng kadramahan at kung anu anu pa... naging kami rin sa huli.. enero kinse dalawanglibo'to walo... brand new start.. new promises... new vows... brand new talaga! as in brand new!! kaya lang ayun nga.. too bad LDR kme... yeshh! LDR... long distance relationship... yikee!! certified IM-ero ata toh! ahahaha!! powtek... hirap pag LDR... alam mu un.. nakakafrustrate kasi hindi kau araw araw nagkikita... hindi kau everytime magkatxt... and worse... baligtad ang timeline namin... sheesh... umaga dito. gabi dun.. hapon dito madaling araw sa pinas... anyway...

nakakainis nga ihh... kasi kung kelan ayus kami saka sila naputulan ng broadband... yikee.. tas mejo matatagalan pa yung pagpunta niya dito... kasi namublema sila sa embassy... UGH... anyway... intay lang.. hold on.. chu-chu.. and i really will... so tight to the point that i could kill... ;)

uhmm... yahh.. 3 months have passed... and guess what? nasa Canada pa rin ako! buseht na yan!! malapit na spring... nasa gitna na kami ng winter at talagang malamig tlga! nakakasira ng ulo!! nakakamatay! multo na ako ngayon... patay nako! haha! takte dito.. hindi importante kung mataas o mababa yung grade.. as long as makuha mo yung credit ayus na! eh ang makakuha ng mababang grade sa pinoy community is a VERY BIG SHAME!! oo! kasing laki ng mall of asia! pootek... canadian history.. dang baba!!!! bwiset! ang dahilan pa nung bitch na titser... hindi daw ako pumasok nung first sem... kaya daw walang basis ng grade ko! sheesh... bullshit tlga...

... prang nung retarded na batang babae lang dito... na pilay pag naaalala niyang pilay siya... pero pag hindi nya naalala.. nakakalakad ang loka! hahaha! kabuset ehh! nasa media class nga pala ulit ako ngayon.. 2 oras na nakaburo ung pwet ko dito.. haaiixx...

gusto ko ng umuwi ng pinas... or rather... hilahin dito papunta si jigz.. pra magkita na kami!! yikee.. miss na miss ko na un.. ughhhh... haaiixx.. anyway... ang sakit na ng balikat ko dhil kanina eh sa weight room ako... self directed day kasi dito.. ur free to do whatcha wanna do... pwera makipagsex at pumatay ng tao... eh kailangan ng 4 period ng selfd.(o-ha! canadian! self-d!) kaya nasa weight room ako... hindi naman ako nagbuhat.. nandun lng ako.. nakatunganga.. haha!

anyhow... wala na tlga akong maisip.. ay yung friendster ko nga pala.. kinancel ko na ung account... at may joint account n kme ni jigz... haha! www.friendster.com/teniggy15 ayan.. kung add niu kung gus2 niu...

uhmm.. till then... :)

Etiquetas: homesick-ness, normal na araw, what a journey it has been

it's been months since we've graduated in highschool and as far as I can see, most of us survived college, oh, i forgot, only THEY. I haven't heard news about some of my batchmates. What's the problem? busy schedule? or simply losin touch? some of them doesn't want connection with me and the others? that it? if that's what they want then be it. im not givin any damn to those who give me shits. :D

I dunno with the others but me and my senioritas are so damn missing highschool. some of them says they miss highschool because the lessons compared to college are like honey given to a baby, some miss the thought that their friends are just one snap away and some just miss everything.

who would never miss the monotonous schedule that they'll never have in college? who would never miss the days where they could cheat easily on exams, seatworks, assignments name it, we cheat on it,(name one student who doesnt! i'll hail him/her for being a saint) who would never miss sir peter's plus points? ms. vidal and ms. vangie's quotable quotes? who would never miss ms. anne's nose bleeding vocabulary? and lastly, who would never miss the ups and downs that atheneum had given us?

honestly, i have no hard feelings on those who doesn't want to see me or the others. its ok with me if they dont want connection with the people to whom they've shared half of their life with. but one thing's for sure, i sooooo miss highschool. :D

yea, some who doesn't know us might say that i am a drama king saying things about my batch out of the blue... just an overview about my batch...

we are like bohemians who must be painting in paris but the airplane left us in new zealand mooing with the cows and eating grass with the sheeps. we dont excel academically but im sure we have our artistic juices working. unfortunately, our school is lacking programs regarding art, that's why we ended up stuck not shining with our pens and papers, instead of being a celebrity with our dancing shoes and crayons. i believe that lacking programs about our talents is also a factor why we bacame renegades of our own school, we dont fit in our classroom scene, we NEED space where we could express ourselves. but the school centered with the academics... mediocrity ate us...

anyway, off with the drama. i'll be the first 607-er leaving the country... i hope they'll stay connected with each other, even just with their cliques. :D

Etiquetas: kaibigan, normal na araw

Early this morning, dahil boxing ang palabas sa abs-cbn at hindi nmin trip ang GMA7, nakita ni mami ang palabas sa channel 5, mei mamang nagkekwento dun, share ko sa inyo yung kinuwento niya...

the professor needs to go to another island that's why he asked for the boatman's help. On the way, the professor saw a small plant, the professor asked the boatman,

"hey mister, do you know anything about botany? the plants and everything..."
"no." answered the boatman,
"You're missing 25% of your life if you dont know botany!"

the boatman just continued paddling their way to the next island.

While the boatman is busy taking the boat into their destination, the professor saw a rock, he asked the boatman if he knows anything about minerology,

"no, i dont know anything about minerology..." answered the boatman.
"you dont know anything about botany and minerology? you're missing 50% of your life!" shouted the professor, but the boatman continued to sail their way.

The professor looked up the sky and saw the bright sun, he asked the boatman if he knew something about astrology, all the stars, skies, the universe.

"i dont know anything about botany and minerology, and you expect me to know something about astrology?" the boatman said.

while on their way, the boatman saw a hole on the boat, it will sink any minute. The moment that he will jump off the boat, he remembered the professor, he asked the professor if he knows how to swim,

"no i dont know how to swim" said the professor.
"Then you're missing 100% of your life! bye professor!" shouted the boatman and jumps off the boat and left the professor drowning.

knowledge becomes power when we use it at the right time, knowledge learned from schools isn't everything, don't act like you're omnicient if you studied in a school. :)

**

kanina sinundo ako ng kapitbahay namin para magrehistro sa SK, nako? anung gagawin ko dun? tska di naman nila ako boboto. kaya hindi rin ako interesado. puro tsismis at panghuhusga lang ang matatanggap ko galing sa mga tao dito. :P

Etiquetas: kabaliwan- buhay, normal na araw

ever wondered how to make 10000000000000000000000000000000000 people comment on your one post? ako rin eh... gusto ko magkaroon ng mga comments katulad ng sa ibang mga bloggers. nakakinggit yung mei mga 20 comments a day. meron pang iba na may 100+ comments a day... gusto ko rin yun! :) ever in my whole blogging life, pinaka maraming comments ko na ay 11, kalahati pa ata dun eh sa akin. nakakatawa noh? ang topic ko>> politics. :P so dahil sa obserbasyon ko sa aking mga post na may pinakamaraming comments, nakapagconclude ako ng mga sumusunod:

5. Magblog-hop ng magblog-hop, i find it so effective, eh ba naman, magsabi ka ba naman ng "hey! just droppin! :)" sa lahat ng blog sa buong mundo, cyempre maiintriga yung mga hindi gaanong kasikatang bloggers(katulad ko) na merong bumisita sa blog nila, yung mga medyo malaking ulo na bloggers naman na feel nila sikat na sila, eh mamaliitin na lang nila ang mga maliliit na bloggers na bumibisita sa blog nila. ang hindi nila alam, pag nagbuild up yung mga maliliit na bloggers eh marami na silang bisita. :)

4. Jumoin sa mga forum, lalo na yung mga centered for bloggers. sure ako. papatok ang blog ninyo.

3. kilalang tao ang mga gawing pangunahing subject sa inyong blog. mei blog akong alam, nakalimutan ko nga lang kung ano, blog siya centered para sa showbiz. at tignan mo nga naman, binabagyo siya ng comments!! nakakainggit! (naku. masama mainggit)

2. gumawa ng kontrobersyal na post. sumulat tungkol sa politics, third sex, latest fashion trend, pinakapopular na tao, paano nagkaron ng kulangot sa pder ng school niyo, mga multo sa baguio, kung pano nagkaron ng chikinini sa leeg ang maid ng kapitbahay niyo, kung bading ba yung cute guy na nakita mo kanina sa mall at bakit magulo ang buhok ng tindera niyo ng lugaw? mas kontrobersyal, kahit nonsense, tiyak ko. babahain kayo ng comments. :)

1. ang pinaka da-best sa lahat. bash others, manglait ng manglait ng manglait!! nako, tignan natin kung hindi bahain ng comments ang post niyo, mas sikat ang ibabash, mas maganda!! katulad nila piolo pascual, sam milby, toni gonzaga at kahit gloria romero! o kaya naman schools. kung tiga lasalle ka, ibash mo tiga ateneo, kung tiga ateneo ka, aba, chempre mga tiga lasalle ang ibabash mo, kung di ka nagaaral kagaya ko, aba, sarili mo na lang ang ibash mo. hehehe. :)

ilan lamang ito sa mga obserbasyon ko kung pano magkaroon ng isang kontrobersyal na blog. if you find it offensive. FUCK OFF! ok? :P

Etiquetas: kabaliwan- buhay, normal na araw

iba-iba ang personalidad ng tao, mei iba-ibang kagustuhan at iba-ibang prinsipyo...
iba-iba rin ang nagti-trigger kung pano tayo magalit, san tayo magalit or bakit tayo nagagalit.

being a such a snooty bitch, maraming akong kinagagalitan, marami rin akong kinaiinsisan... and as many says, perfectionist daw ako, I hate failures, gusto sa lahat ng ginagawa ko, lagi akong panalo, pero kung matalo, wala nakong magagawa, yun na yung nangyare eh, respetuhin na lang, ganun ako kaparadoxical.

Ilang beses na rin ako nagalit at nainis, minsan sa mababaw na dahilan at minsan sobrang bigat at makakapatay ako, andiyan ang pagkamatay ko sa ragnarok, grabe, inis-na-inis ako pag nangyayari yun, halos ibato ko ang computer, nagagalit naman ako, pag-pinoprovoke(chempre) ako o kaya naman, tinatapakan yung pagkatao ko. ayoko kasing minamaliit ako, pero gusto kong nachachallenge...

pag ako nachachallenge, i'll do my best para mapatunayan dun sa nagchallenge sa akin na karapat-dapat akong magwagi. andiyan ang play namin nung junior year, nagkaroon kasi kami ng play sa social studies, kailangan related sa world history, ang napili naming play eh titanic, ewan ko ba kung anung relasyon nun sa world history, pero basta, inaaccept yun ng teacher, edi ayan, play na, talagang binigay namin ng groupmates ko ang kaya namin ibigay, todo props at everything, pero pumalpak kami sa isang concept, nirecord namin yung boses nung mga artista, pinagpaalam namin yun sa teacher sabi niya ok lang daw pero nung awardings na, siyet, talagang pinoint-out niya samin na mali daw yun, at we got a fuckkin grade of 81%!!! at walang nomination sa awards yun ah, pero yung ibang walang kwentang plays meron at matataas ang nakuha, kaya nga pala namin nirecord yung play dahil kulang sa gamit ang school namin, 2 lng ata ang mic, so ginawa namin, nirecord nmin para rinig ng lahat. at dahil diyan sa experience na iyan, eh ayan, produkto ang modernong maria clara.

ganun naman ata talaga ang tao pagnachachallenge, ginagawa lahat, ego na kasi ang alanganin, naku, ma-ego pa naman ako..

pag galit ako o kaya naman inis, madalas akong magtrash talk, hindi ako namamlastik dahil nun lang lumabas ang baho mo sakin, hindi, ginago moko, di gaguhin rin kita, pero sbi nga ni thea, sa isang conflict, parehong partido ang nagkamali hindi lang isa. pag galit rin ako, pwede akong makapatay, o kung importante o gusto ko pa maretain yung friendship namin nung tao, time will heal the wounds, minsan sumusulat na lang ako tas susunugin ko sa jar of despair ko, dun lahat ng hinanakit ko nasunug para wala na.

iba pag friend ko ang kagalit ko, ilang beses na rin kami nag-away ni thea, ilang beses na rin niya ako pinaiyak! pero never let a fight go on before the sun goes down ang motto ko pag friend na ang kaaway, kaya ayun, sa huli, after all the dramas eh nagkakabati rin kami. kaya gento na kami kaclose ngayon. :)

iba naman pag ayaw ko sayo, pag ayaw ko sayo, ayaw ko syao tapos! hindi ako galit, hindi ako inis basta ayaw ko sayo, kasi baka marami kang qualities na ayaw ko, ang rude ko noh? pero im not telling the person to change, kasi baka mamaya ako lang pala nakakakita nun, basta ang alam ko ayaw ko sa kanya, tapos, walang sorry-sorry para kausapin ko siya ulit or watsoever, basta ayaw ko syao, yun na yun. gets niyo ba? :)

ikaw? anung ikinagagalit mo? at pano ka magalit?

Etiquetas: kabaliwan- buhay, normal na araw

patapos na rin ang bilangan ng kakatapos pa lang nating eleksyon at magtatanghal na ulit tayo ng bagong set ng mga senador, ngunit wala itong kinalaman sa gusto kong ipost dahil ayoko maging senador, gusto ko maging presidente ng pilipinas.

30 years from now, 46 years old na ako, tapos na siguro ako ng advertising sa University of Canada, nanalo nako ng ilang awards dahil sa pagdidirek ko ng mga movies at pinagtataluhan na rin ng mga namumuno kung nararapat ipatong ang pagiging "national artist for film" sa aking mga malakas pa ring balikat, kilala ako sa pagiging fearless sa aking opinyon at ang natatanging congressman na direktor/advertiser/events manager/PLU. napatv na rin ako ng makailang beses dahil sa pag taas ko ng mga law tungkol sa mga homosexual, isa diyan ay ang law na nagbibigay ng karapatan sa pag-ihi ng mga transverstite sa gusto nilang pasukan na cr, ang mga cross-dresser na bading ay napayagang mag-cr sa pambabaeng palikuran, at ang mga crossdresser na tomboy ay pwede na ring mag-cr sa pang-lalakeng cr. marami ring nagalit dito dahil maraming nabalita na sila ay nasilipan, ngunit hindi ko na problema iyon.

30 years from now, nanunuod ka ng iyong tv, nagulat ka ng makita mo ang aking mukha na nakangiti at nakahugis-T ang aking kamay(yung nakapatong yung isa mong kamay sa isa mo pang kamay para magmukhang-T), hindi ka na nagulat ng bigla kong sabihin na, "panahon na para magbago, isulong ang karapatan mo, direk justin para sa pagkapangulo." maraming nagtaas ng kilay, ngunit totoo po ang kanilang narinig, ako po ay tatakbo sa pagkapresidente upang baguhin ang pagiging 3rd world country natin.

totoong maraming nagulat at nanghusga, ngunit hindi ako katulad ng ibang artista na pagnalaos eh pagpupulitika ang guguluhin, sorry ka! ngunit sikat pa ako! at nawa'y magamit ko ito upang manalo ako sa pwestong dapat ay para sa akin.

Sinong kandidato ang walang plataporma? iharap niyo sa akin, at paalisin niyo na ulit, gusto ko lang siya makilala, wala naman akong pakialam sa kanya kung wala siyang plataporma. hayaan niyong ihayad ko ang aking plano upang patunguhin ang pilipinas sa pagkakaunlad.

1. ang mga pink na sign ng MMDA ay ipababago ko, tatawagin ko lahat ng mga bohemian sa buong pilipinas upang pinturahan ang mga sign sa mga kalye natin, sasabihin ko sa kanila na kanila ang sign na iyon, i-express nila ang gusto nila iexpress, kaya wag kang magugulat kung sa susunod na makita mo ang kntrobersyal na sign na "bawal tumawid nakamamatay" ay mei drowing na ng mukha ni rizal. sa paraang ito, nabibigyang halaga ang mga artist sa pilipinas at nabibigyan sila ng pagkakataong ipakita ang kanilang tunay na talento.

2. bibigyan ko ng color code ang mga skwater, kuing sabihin ko na lahat ng skwater sa pasay ay dapat ang bahay eh kulay green, dapat sundin nila, kung hindi, mapipilitan akong palayasin sila, at kung mei aapila na sa kanya daw ang lupang iyon, bibilhin na iyon ng gobyerno para sa mga skwater, basta sila bahala sa materyales ng bahay nila, ako na nga sa lupa, ako pa sa materyales? anu sila sinuswerte?

3. ibabann ko ang mga bold movies. dahil gusto kong lahat ng movies ay ipapanuod sa bawat pilipino, ito ay bunga ng ginawa ng mtrcb sa akin dati, hindi ko napanuod ang "da vinci code" dahil r-18 ito. gusto kong ipapanuod ang mga ganitong klaseng movies sa lahat upang hangga't maaga ay naiimporma na sila sa mga bagay-bagay at hindi sila nagmumukhang tanga. kaya ibabann ko ang bold, para walang lusot na ipapanuod ang mga magandang klaseng movies ng mga magulang sa kanilang anak.

4. magpapasa ako ng batas na nagsasabing ang mga nurses, teachers, caregivers and the likes ay dapat may 10-year experience sa pilipinas upang makalabas ng bansa, hindi nila pwedeng idahilan ang kulang ang mga ospital/eskwelahan/centers dito sa pilipinas dahil ito ay hindi totoo, maraming eskwelahan ang walang teachers, at lalong maraming ospital na nagkukulang sa nurses. kung wala kayong mahanap sa siyudad, eh try niyo sa probinsya, ang laking tulong nito sa mga kapwa pinoy.
ipagbabawal ko rin pag-aralin ng nursing ang mga doktor na, kung doktor na sila, hindi na sila pwedeng bumalik sa pagkanurse.

5. ang mga bus ay babawasan na, magkakaroon lamang ng 100 na bus/jeep sa isang probinsya, kunwari, 100 bus/jeep sa manila, at 100 bus/jeep sa cavite, so on... kung late ka, late ka dahil may oras na ang mga bus.! kasalanan mo yon, ibabase natin ito kung paano magcommute ang mga nasa abroad, sa paraang ito, mababawasan ang polusyon at ang trapik. wag magaalala, dahil ang mga driver na nawalan ng bus ay gagawing kondoktor, o kaya naman ay tiga linis ng bus, oo nga pala, ang isang bus ay may 5 trabaho na, driver, kondkotor, tiga-linis, tour-guide at yung tindero, hindi nila kailangan na nakatapos ng kurso, basta alam nila ang pasikot-sikot sa daan na kanilang tatahakin.

6. ang mga kongresista/senador o kahit anu mang politiko ay hindi na irerequire na magsuot ng magagarang damit tuwing nagmimiting, basta kaaya-aya sa paningin ay ayos na.

7. magpapamigay ng mga libreng condom, 5 bawat bahay, para ang pre-marital sex ay masasabing ayus na rin, hahayaan ko na ang mga magulang na gumabay sa kanilang mga anak, at sa pamimigay ng condom, maisasakatuparan ang family planning ng hindi gumagastos.

iilan lamang iyan sa aking plataporma, at yung iba, hindi ko muna iisipin, dahil 2007 pa lang, sa 2037 na. pero kung bibigyan nga ako ng permiso maging presidente, why not? :P

Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay, normal na araw

sa loob ng jeep sa gitna ng trapik:

Driver: anu ba yan, mei ginagawa na namang kalye, trapik tuloy.

pasahero: Putang yan! ginagawa yan bago pa mag gagong eleksyon yan, tapos hanggang ngayon ginagawa pa rin yang putang kalyeng yan.

sa recto:

babae: puta ka! ipagpapalit moko, sa isang putang mas pangit pa sakin! anung klaseng kaputahan yan?

lalake: eh puta! wala ngang bastusan! wag ka ngang mang-gago!

sa isang tindahan:

tindera: ale ale! kulang po ang bayad niyo. 30 na po ang bigas na binibili niyo dati.

namimili: putang-inang yan! tumaas na naman ang bilihin? kelan ba bababa ang tang-inang mga bilihin yan! putang buhay to oh! leche!

sa isang mall:

lalake: damn it! this atm seems not to work! (papaluin ang atm) yer a shit! dont go bitchin! i really need money!! go shit some money! (wala pa ring nilabas ang atm) this is SHIT!

sa harap ng computer:


lalake: putsa yan! namatay na naman yang tangang dante na yan, amputa! d nako pinalevel! putsa! magnana99 na nga eh! ayaw ako palevelin ng mga putang gm na yan!

mukhang kasama na sa kultura ng mga pilipino ang pagmumura...
para bang hindi mabubuhay ang mga pinoy pag hindi nakapagmura ng isang araw...
parang ang mga murang ito ay nagsisilbing hangin na pag tinigilan nating ihinga eh mamamatay tayo...

ako oo, nagmumura ako, araw-araw pa ata, alam niyo kung bakit? dahil sa kababawan ko, dahil namatay ang character ko sa ragnarok!
kahitg gaano kababaw pa ito, basta nainis ang mga pinoy, kahit gaano pa siya ka-kalye, gaano kasophisticated, kahit gaano pa kasosyal yan, mapapamura yan, hindi na mahalaga kung anung lengguahe, kahit ingles, tagalog, german, dutsch, spanish, o bisaya, basta maihayag ang nararamdaman...

yun ang punto ko! para sa akin, hindi masamag magmura, kung yun ang nararamdaman mo eh, ineexpress mo lang ang nararamdaman mo, besides, we have a democratic country, pwedeng pwede mo iexpress ang sarili mo...

pero minsan naiinis rin ako sa mga nagmumura, lalo na kung putang-ina yung mura at sumosobra, kasi nanay na yung tinitira dun eh, kaya putsa! pag ako minura ng putang-ina! gera na kung gera! sabihan mo na ako ng gago ako, wag lang tlga yung putang ina...

Etiquetas: big deal, kabaliwan- buhay, normal na araw

-Fiona- tagged me this morning and i felt happy with it!

what happens when yer tagged: the person who tagged you was also tagged, so you just go tagging!
what you should do to tag: dapat magsabi ka ng 6 weird things about you sa latest post mo, and pass it to other 6 bloogers and so on and on...

(pasensya kung medyo kadiri yung iba kong weird things.)

1st weird thing: Nakatungtong pa rin ako sa toilet bowl pag ako ay tinatawag ni mother nature.

2nd weird thing: kinakagat ko pa rin ang kuko ko before ako magka-braces. 15 years old ako nun pero kinakagat ko pa rin ang kuko ko. nastop na siya ngayon dahil hindi ko makagat ang kuko ko.

3rd weird thing: Im fond of using cartoon characters as my backpack and i usually
love getting attention with bags. on 3rd grade, ginamit ko ang maleta namin para sa school bag, at 3rd year, gumamit nako ng cartoon character para sa bag, for 4th year gumamit ako ng maleta sa first day of school.

4th weird thing: ang una kong tinitignan sa isang tao eh yung leeg, ewan ko kung bakit kung maganda leeg mo, maappeal ka sa akin. :)

5th weird thing: I often say bad words dahil sa ragnarok, lagi kasi akong namamatay, nakakainis... sh*t!

6th weird thing: if given a chance, i still sleep with my parent's room1 :)

i've tagged:
Darth A.

MIyey

Joy

ging

Jay-AR

Ate Nin

Etiquetas: normal na araw

so me and nova got our NCAE results and went to mcdo kanina(anu ba ang english ng kanina?)...

I got a surprising result of an artistic interest(ang yabang ko) from the NCAE exam, pero surprising rin na i got 12 for scientific ability, I dunno what happened with that, i think i left those blanks or I just guessed the answers on those parts... grr... mejo dinamdam ko yun na average lang ako dahil sa 12 na yun.
pero pampalubag loob, i got a whopping 94 for verbal ability and a godzilla like 96 for entrepeneurial skills. thanks to Ms. Anne for the effective teaching in grammar and also to me, for being "kuripot" and business minded at times. :)

ok, before i knew the result for the NCAE, natatakot ako, baka kasi kung anu ang ibigay sakin, sabi nga ni ging, baka daw, baker or pastry maker ang i-refer na field of interest ko, kung hindi kasi artistic ang ibigay sakin, baka maconfuse pa ako kung anung profession talaga ang kunin, pero im happy dahil artistic ang nakuha kong interest sa result.

ok, so medyo put ko into secondary interest ang film making, gagawa ako ng movies as interest and not as a business, I'd be making films pa rin on a regular basis pero hindi ko talaga siya gagawing source of my income. alam mo ba kung anung trabaho gusto ko? a event-managar/production coordinator/advertiser...

with that job, i can see the most beautiful women through fashion shows i organize, i can taste good and expensive wines through parties i organize, i can be/can expose/d people through commercials i produce, I interact with different kinds of people but mostly the sophisticated ones, and most important, i earn a good enough salary to save, support and live! imagine, in an event, i can earn 40 thousand pesos, eh in a day, i can make 2 events or 5 events in a month, imagine, 400 thousand in a month? bukod pa yung binabayad ng advertising firm mo or yung mga tip sayo ng customers, gawsh! san ka pa?

well anyway, this kind of job really supports my ideal life, just save and party na! ganun lang kasimple. :)

Etiquetas: kabaliwan- college, normal na araw, plano ko sa buhay

sangkap 1,yelo:
ewan ko kung bakit hooked ako sa Maria FLordeluna. its just so, uggh. interesting, with all the bruhahas(thx sa ate ni jame) ni donya brignda, its so fascinating.. ang ganda ng pagkaplot.. hehe.. although it sounds korny.. hehe.. and usually perception ng mga tao(lalo na yung mga feeling nila. ang galing galing nilang critic) tungkol dito eh cliche. pero. ewan. nagagandahan talaga ako sa Maria FLordeluna. hehe. :)

sangkap 2, ube:
i really lurve reading and blog hopping to blog owned by lesbians, gays and bisexuals. parang ang buhay nila ehh puro party, at may sense! kaya lang yung iba, sablay sa grammar! hehe.. pero kahit na! saya pa rin magbasa ng blog nila. :)

sangkap 3, leche flan:
naku! naiinis talaga ako kay donia brigida! uggh.. nakakinis siya! buti nlng mabait si flor.

sangkap 4, beans:
blanko pa rin utak ko kaya gento lang ang post ko, wala pa rin naman akong bagong ginagawa kundi higa, kain, tv, computer. un. :)

at dahil hindi special ang halo halo ko, 4 lng ang sangkap! hehe! :)

Etiquetas: halo halo, normal na araw

so im really bored last night and I've decided to practice my story making skills, eto ang nagawa ko.. the title is "windang," meaning, gulat, hindi makapaniwala.


"Marami akong problema sa buhay ngayon,
at sa estado ko, hindi ko alam kung ,alulutas ko pa ang mga problemang ito.
sa pamilya, lovelife, studies at kaibigan. sa dami ng problemang ito,
tila hindi ko na kayang mabuhay pa, patawarin sana ako ng diyos sa gagawin ko,
kung hindi man niya ako mapatawad, maintindihan man lang niya ako, sa mga maiiwan ko, marmaing salamat sa mga memories na ating pinag-saluhan.
pag wala na ako, nawa'y ipagpatuloy niyo lang ang inyong buhay.
siguro pag-tapos niyo na ito basahin, makikita niyo ako na nahuhulog mula sa 15th floor ng building na ito, mahal ko kayong lahat, lalo na kayo mommy and daddy..

love
-chesca."


ito ay isang suicide letter na nakita ni Martha na nakamagnet sa refrigerator nila, ito ay galing sa anak niyang si Chesca na 14 taong gulang. nanlamig ang buong katawan ni Martha at dali-daling umakyat sa 15th floor ng kanilang building.

pak.. pak.. pak..
pabilis ng pabilis ang mga yabag ng paa ni Martha, tila maaabutan na niya ang bukas sa bilis ng kanyang takbo. nakarating si Martha sa tuktok ng building, ilang hagdan na lang ay mabubuksan na niya ang pinto patungo sa kanyang anak na kitang kita na ang bintana ng kamatayan.

pag-bukas ng pinto, nagulantang si Martha sa kanyang nakita, wala roon ang kanyang anak, lumingon-lingon ito ngunit wala pa ring anak ngunit hangin at araw na unti unti na ring lumulubog ang tumambad sa mga mata ng kawawang ina na marahil ay nawalan na ng anak. tila namalik-mata si Martha ng makita niya ang kanyang anak sa sa kabilang building, kinakawayan siya nito na parang masayang masaya, halos nawalan ng pag-asa si Martha at ang tanging naisip, "gusto siguro mamatay ng anak kong masaya ngunit wag sana ang kaway na iyon ang magsilbing kanyang paalam."
Sinubukan ni MArtha na pigilin ang magpapakamtay ng anak, tumakbo ito sa kabilang building, sa bilis ng takbo, iisipin mong siya si "Flash."

Binuksan ni Martha ang pinto ng kabilang building, kung nasaan ang kanyang anak, nakaliyad sa rooftop at parng may tinitignan, napasigaw na lang si Martha "anaaaaaakkkk!!! huwaaaaaaggggg!!!!" bumilis ang tibok ng puso ni Chesca, nanlaki ang mga mata nito, tila unang bes niya pa lang nagulat sa talambuhay niya, at sa pagkagulat na ito, unti unti siyang hinigop ng lupa pababa sa pedestal na kanyang tinutuntungan. bumagsak siyang pira-piraso sa bubong ng isang bahay-aliwan. "Ay didit! maayyyyyy.... waayyyyyy." nabutas ang bubong at nahulog mula sa langit ang pira-pirasong bangkay ni Chesca, sabay dukot ng isang lasinggero at subo sa mata ni Chesca, hindi niya alam na ang akala niyang pulutan na ninanamnam ay isang mata ng bata na sawi dahil sa pagkagulat.

Si Martha naman ay kumaripas na naman ng takbo dahil sa takot, bumalik ito sa building nila, mabilis na mabilis ang takbo nito, aakalain mo nanamang siya si "Flash," ngunit wala ng magagwa ang ka-oa-yan ni Martha, patay na ang kanyang anak dahil sa likas niyang pagkabungangera.

pagbalik nito sa apartment nila, binalikan niya ang suicide letter ni Chesca, siniyasat ito at tila ang suicide letter ay karugtong lamang ng nakatuping papel, ito ay nagsisilbing karugtong lang ng mga katagang "DIREKSYON: sumulat ng isang suicide letter na ibibigay mo sa iyong mga magulang kung sakaling ikaw ay mamatay." inungkat pa ni MArtha ang nakatupi pang parte ng papel sa itaas at hindi niya kinaya ang mga sumunod pang salita, humagulgol ang ina dahil sa mga salita na sumusunod. "Christian Living III, IV mid-quarter Exam, score: 30/30! mabuhay batang pototan! sulong kabataan! mabuhay kabataan! kyo ang tunay na pag-asa ng bayan!" sinamahan pa ng smiley na nakabelat pag-katapos ng mga kataga.

biglang nag-ring ang telepono, si Sandra, ang kaibigan ni Chesca. "Nakuha po ba ni Chesca si Muning sa terrace namin?" nahimatay na lang bigla si Martha at naiwan si Sandra na mukhang tanga na Hello ng Hello sa telepono.


**
hahaha! :) hehe, sana nagustuhan niyo! :)

Etiquetas: normal na araw, proyekto-tapos

edi kanina, binunot na ng dentist yung molar tooth ko. yung sa right lang, hindi niya daw kasi kaya yung dalawa, kahit ako kaya ko, hindi nga lang daw ako makakakakain, kung dalawa na yung nabunot, edi sana by next week mei braces na ako! :) pero isa lang ehh, next week na tatanggalin yung isa pa, yung sa left, mas higa daw yun, hehe.

habang inooperahan ako, opera tlga! hindi siya yung ordinaryong bunot ng ngipin! yung ngipin na nasa pinakadulo ng ipin ko, kunukurot ko sarili ko para dun mabaling yung attention ko, hindi dun sa ginagawa nung doktor. puro bakal kasi pinapasok sa ngipin ko ehh. actually hanggang ngayon nga lasang bakal pa rin, add pa ang mejo pagdudugo nung opera, tinahi nga eh! next week babalik ako, at kung ok na yung sugat sa opera, bubunutin na yung isa pang molar, tapos aantaying gumaling ulit, tapos ikakabait na yung braces! :)

pinaka ayoko ginawa skain kanina eh yung pag-pasok ng mga-bakal-bakal sa bibig ko ng hindi ko alam kung anu ginagawa sa akin, marahil sinusugatan na ako o baka pinapakain na sa akin yung bakal, hindi ko tlga alam, yun lang yung ayoko, kais prang mukha akong tanga na nga-nga ng nga-nga dun, mamaya delikado na pala lagay ko! :) pero anyway, magaling yung doktor ko kanina, so no worries! :)

Etiquetas: kabaliwan- buhay, normal na araw, proyekto-tapos

Its normal for a perosn to set standards. err.. I mean, every person has his/her standards for a partner right? alam ko ikaw rin!
whether its physical, emotional, psychological, athletic(meorn ba nun) or ever heard of the "brand," name it, every person has his/her standards.

In our world, physical attribute is quite a factor in living a life, swerte ko di ako pangit. :) yeah ryt, its wrong to judge a book by its cover(sorry for the cliche) but we cant change the fact that the first thing we see in a person is his/her physical appearance. for example, "si nena naglalakad sa kalye, nakasalubong ko siya, uy maganda sha! mukhang mabait" hindi naman kasi kaagad nakita si nena gumawa ng isang magandang bagay, kaya nagconclude na lang akong mabait si nena dahil maganda sha! i mean, kailangan mo pang gumawa ng isang bagay upang masabing mabait ka, pero para masabing maganda ka, you have to have the face and the attitude! ;p

uhmm, one thing, in this modern time, i think hindi na rin sa mukha tumitingin ang tao, mejo may-pagka secondary na ang mukha, madalas ang unang tinitignan, eh brand ng shoes/flips, style ng buhok, or even brand ng underwear. kasi mei mga pangit na magaling magdala kaya nagmumukha silang gwapo/maganda, pero pag hinubad na ang costume, parang namalik-mata ka! :) yun yung mga taong tlga, trying hard to walk with attitude, hindi makakalabas ng walang make-up, or hindi makatiis na ang damit na suot eh dapat mei touch ng apo ni Louis Vitton(tama ba spelling?).

so, like every other person, I have my standards, let me point out these standards(). first, sa girls:
PHYSICAL LANG

madalang ako magandahan kaya pag-nagndahan ako, whoa! maganda ka tlga! kung sinabi kong cute ka! cute ka tlga ka! pag sinbi kong pangit ka! pangit ka! pero Im very particular with their nationality, KAILANGAN Pilipina, kasi, they have this something na they're very charming, mahinhin pero not to the point na their very innocent, kung baga, meron silang laban. I love filipinas. sa ugali, madali naman akong makaadjust kaya kahit anung ugali ok lang, tska, physical appearance ang pinaguusapan dito. :) example ng magagandang pilipina: Julliana Palermo, Michelle Madrigal :)
and Anjeannete Avayari, siguro sa mga nakarelasyon ko. 2 out of 5 lang ang babae, ganun ako kapihikan sa babae ehh, tska madalas, mejo seryoso ako(mejo lng! :))!

so sa boys:

eto, weakness. basta maputi at chinito! pasado! ewan ko, basta, para kasing ang bango bango nila, ang sarap-sarap nila amuy-amuyin. tama naman ako diba? kaya nga gusto ko pumunta korea, kasi dun amrami yung tipo ko. yun lang ang standards ko pagdating sa lalaki, maputi at chinito! pasado na! kaya 3 out of 5 ng nakarelasyon ko lalake na! at yung 3 out of 5 na yun, maputi at chinito! :P haha! swerte eh! :P pero wala ring nangyari! :P example ng gwapong lalaki:





chris cayzer dennis trillo at chris tiu


ang landi ko noh? hehehe! :) oh well! ikaw anu standards mo? :)

Etiquetas: kabaliwan- buhay, mga kras ko, normal na araw

"It's been 84 years... and I can still smell the fresh paint. The china had never been used. The sheets had never been slept in."
-"Rose DeWitt Bukater"

hey.. today is titanic's sinking day, it is indeed 95 years..
I've watched it for 2 tyms this day.. and gues wut?
gusto ko pa rin sha panuurin ulit!

ROSE: Jack, this is impossible. I can't see you.
JACK: Rose, you're no picnic... you're a spoiled little brat even, but under that you're a strong, pure heart, and you're the most amazingly astounding girl I've ever known and--
ROSE: Jack, I--
JACK: No wait. Let me try to get this out. You're amazing... and I know I have nothing to offer you, Rose. I know that. But I'm involved now. You jump, I jump, remember? I can't turn away without knowin' that you're goin' to be alright.

yun ang pinaka favorite kong conversation nila jack at rose..
pero kinut ko, inalis ko yung harsh part.
titanic indeed is a timeless masterpiece.
it has this certain spell, that makes you feel that you always want to fall in love.


James Cameron is a genius! perhaps, an artistically genius man! he's my idol, he inspires me to make such wonderful masterpieces that will strike the world in to peices, like what he did when he made titanic. if im not mistaken, terminator one and two, the abyss and the pirates of the carribean series are also one of his famous works! gawd! James Cameron is really God's gift to movie goers! he's really good y'know! :)

its been 10 years since titanic's show date and yet,
parang hanggang ngayon, mei jetlag pa rin ang mga tao sa titanic,
and hindi ko sila masisisi daihl maganda tlga ang titanic.
your life is surely a waste kung hindi mo pa napapanuod ang titanic. :)
ikaw ba? favorite mo titanic?

Etiquetas: movie review, normal na araw

ilang account na ang meron ka sa friendster?
ako 2.. Dis-juStin TSka JuStin-PerSonal

hindi mo ba nararamdaman na the friendster community is being fake?
it seems na lahat ng "about me" ng tao eh something that could catch people's eyes.
to earn more friends, kahit hindi kilala.
well, ipapasok ko ang ym(yahoo messenger). sa isang channel, edi observe observe ako, biglang mei babaeng sumigaw, "add nioko friendster ___@yahoo.com." tignan nio nga naman kung gaano kacasual? im not saying na masama yung mag-hangad ka ng maraming friends sa friendster, what im trying to point out is, hinangad mo nga ba itong mraming friends na to to have more acquaintances or just to brag about "oohh.. i have 20,000 friends in friendster." ohh comon! that's to shitty, napaka-immature.
kaya nga I have 2 accounts, one is for the public, for people na i am acquainted(oi promise, lahat dun kilala ko, di ko nga lang close), and the other one is the Super
personal account, pra sa mga taong kaclose ko or the people that i can call "friends." sa sobrang pagkapersonal ng account na ito, sa mga mag-aadd sa akin na hindi ko naman friends, eh sinesendan ko ng rejection letter, i know its kinda rude but i have to, pra hindi ma-invade ng hindi kilalang tao ang personal account ko.

so, off with that many friends thing, lets now go to this "about-me,"

ano ang sinasabi sa about me mo?

hey, im shitty, im 16 years old and im easy to be with, im hoping to meet new friends. >> desperate.

hey, im bitchy, im 9 years old, and i love toni gonzaga and sam milby together! they're jsut too cute! >> wtf!! yer 9 yrs old and yer lurking to this community? i think you dont even know the meaning of "Affiliations?"

hey, im shitty, im easy to be with, kind, gentle, fun-to be with, some people say im "maganda," but i think im not, and just judge me when we meet, and just look at my pictures. >> hey shitty! wag mong buhatin sarili mong upuan! its really obvious that you've said the "some people say im "maganda," but i think im not" thing coz you want every person viewing yer profile say "oh! maganda ka naman pala ahh?" bitch! and sasabihin mo in a PLASTIC way that "oww? hindi naman!!" aww.. bitch.

hey, im bitchy, Im yer typical dresser girl, and would like to meet old friends and akwayntances, and im just hoping to know you most >> hey bitch! sana hindi ka na lang nag-english "typical dresser girl?" anu yun? babaeng kabinet?

marami pa, hindi ko lang matandaan yung iba.
sa post na ito, kung ginagawa mo ang ilang bagay dito, awww, im so sorry, but yer a bitch! i know you wouldnt! :) pwera na lang kung gusto mo mang trip! walang nagbabasa ng blog ko na genyan katanga! hehe.. :P sorry.. pero kung ginagawa mo nga yan, bahala ka.. nakakahiya ka.. :P

Etiquetas: kabaliwan- buhay, normal na araw

ohh shet... wula tlga akong ginagawa kaya wala akong mailagay dito. pano ba yan? until next time. 3 hrs nako nakaupo dito wla pa ring pumapasok sa utak ko, bka bukas meron na..

KAILANGAN KO NGA PO PALA NG SUMMER JOB, BASTA MEI SWELDO NA TAMANG TAMA LANG. ANG DAMI KONG KAILANGAN BILHIN EHH.. KAHIT ANONG TRABAHO.. KAHIT MAGPAGAMIT PA AKO SA HALAGANG ISANG MILYON KADA 5 MINUTO(PWEDENG TAWARAN SA 6 MINUTES). SALAMAT. KAILANGAN KO LNG TLGA NG PERA! :) KAHIT ANONG TRABAHO PO! SERYOSO! WAG LANG MASYADONG MABIGAT :)

Etiquetas: ..., normal na araw

Ooh yEah.. wala na ata kami katulong, di na ata sha babalik (wag naman sana),
siyempre di pabor sa akin yun, pero in a different point of view, pabor din.
hindi pabor dahil hindi ko na magagawa ang mga gusto katulad ng, matulog, kumain, hummilata at kung anu-anu pa. sa makatuwid, tapos na ang buhay kong prinsipe. kanina lang pinalinis sa akin ng mami ko yung kulungan ni Morlock, langya! ang hirap linisin, ang likot kasi ni morlock, yung katulong lang namin ang nakakapagbehave dun. anyway, as i was saying, tapos na nga ang buhay prinsipe ko, naaalala ko pa dati my parents used to call me senyorito dahil nga sa pagiging sloth ko. but now, that feeling is slowly ebbing(oha! taray! tama kaya ang paggamit ko sa word na yun?), that "boring" feeling is finally getting out of my always lying body... guess what? ang saya ko. kasi i hafta burn some fats dhail summer! yeah! magbibeach kami noh! para masaya! tapos magpapamedikal kami. eh mei mga chismis na papatuwarin daw ako dun, susukatin pa ang itlog ko kung pantay ba, tapos huhubarang ako from head to toe, bibigyan ko naman ng kaligayahan yung mageexamin sakin! kaya i really hafta burn some fats! hehe.. bsta, yung tamad feeling, dpt kong alisin sakin, onga pala, muntik ko na kalimutan, bukas lalabahan ko na ang mga underwear ko! hahaha. kasi dati yung katulong pa namin ang naglalaba nun, eh dahil sa wala na kaming katulong ako nlng, kailangan ko matutunan yun noh! nakakahiya naman! wala pa namang mga garter yung mga brip kong pantulog! ahahaha..

**bat ba lagi akong nagrereminisce?

Etiquetas: normal na araw

*ang Daya mo Naman*
*oI Bawal BACk TOuCH*
*mAy One Foot?*
*AH lAnGit NakO*
*anG MAhuLi Sa BiLoG Sha taya!*
*Tagu-Taguan mAliwanag Ang bwan, pagbIlang koNG samPu nakatago na kayO.. (mabilis na bilang) 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10*
*KaleSa-KaleSa SinO ang ISaSakay mo?*
*LinGit-LuPa iMpyErnO, Im-Im-ImpYernO.. SakSak Puso TulO anG Dugo.. PatAy bUhay UmalIS ka na Riyan*

pamilyar noh?
nabasa ko kasi blog ni mS. Anne, yung latest post niya, tungkol sa pagiging bata.
kaya naalala ko yang mga linyang iyan.

mahirap talaga ang buhay, sbai nila lalo na kung matanda ka na, ang dami mong ginagawa at iniintindi.

MAdali Nga BA magiNG batA?

wala kang iniintindi, laro ka lang ng laro, hindi mo alam kung anong gagawin mo, tunganga ka lang ng tunganga, asa ka ng asa, hindi mo alam kung anong mangyayari sa bukas, iiyak ka kung may kailangan ka.

di rin siguro?

ako bata pa ako ngunit nahihirapan nako, sa stage kasi namin ngayon ang dami kong iniisip, lalo na sa kinabukasan ko, nagapply kasi kami to canda eh hanggang ngayon uncertain, eh malapit na ang enrollment for college, nakaklito tlga. hindi ko alam kung mageenrol ako.

*pag nagenroll ako at pumasa kami sa canda, sayang pera.
*nagenroll ako at di kami pasa, sulit pera.
*hindi ako nag-enroll nakapasa kami sa canada, tamang desisyon
*hindi ako nagenroll di kami pumasa, sira ang buhay ko.

although yung karir na napili ko eh hindi kailangan ng formal education, iba pa rin pag meron. haaay.. kelan pa nga ba naging madali ang buhay?

siguro nung mga panahong wala kang iniintindi, laro ka lang ng laro, hindi mo alam kung anong gagawin mo, tunganga ka lang ng tunganga, asa ka ng asa, hindi mo alam kung anong mangyayari sa bukas, iiyak ka kung may kailangan ka.

mas pipiliin ko yun kesa sa buhay ko ngayon.

*naalala ko lang dhail sa pagbabalik tanaw ko.
SinoNG magAAkala Sa pagigInG SeryOSo nI MS. Vidal Eh May mGa nakakatawang bagay Rin TUngkol Sa kanya?

*nagaaral kami sa filipino.

Student: Ma'm number 5 ako na po. ..... KONG .....
AKo (kay JAy-Ar): meorn bang salitang KONG(Ex. Ang dami KONG ginagawa)?
Jay-Ar: ewan, MAm.
Ms.Vidal: YEs?
Jay-Ar: Meron pO BAnG SaliTang KONG(Ex. Ang dami KONG ginagawa)?
Ms. Vidal: ahh.. KONG(Ex. Ang dami KONG ginagawa) K-O-N-G KONG!?
kAmi: hahaha.. inispel! :P

Ms. Vidal: oh ayan, ang sagot sa number 10.
Raman: Nagiimbento na naman ng sagot! :P
(minsan kasi mali yung sgaot ng kaklase namin ssbihin ni MAm na tama. minsan tama mali naman. :P)

*mamimiss namin ng sobra si ms vidal.*

*si nena ay baby pa kaya ang sbai niya ay Uhm.. AHh.. Uhm.. AHh AHh.. (demonstrate ang tsupon)
Si nena ay bata na kaya ang sabi niya ay Uhm.. AHh.. Uhm.. AHh AHh.. (demonstrate ang nakalimutan ko)
Si nena ay dalaga na, akya ang sabi niya ay Uhm.. AHh.. Uhm.. AHh AHh.. (magbabow ka)
si nena ay nagtatrabaho na kaya ang sabi niya ay Uhm.. AHh.. Uhm.. AHh AHh..

Ako: maxine ano yang ginagawa mo?
MAxine: nagtatrabaho na si nena eh.
AKo: eh bat ganyan ang ginagawa mo?
Maxine: Anu kaba! handbag yan! hahaha!

(dapat kais type writer, eh ang ginawa ni maxine yung nagdemonstrate sha na mei handbag sha! hahaha)

Etiquetas: normal na araw

sira DSL for two damn days! and dami ko pa namng kwento.. psshhhttt..

Monday-
Life changing event.. anyway.. d pa mashado clear kaya wag ko mna ibulgar.. pero successful un.. masaya!

Tuesday-
pumunta ako mall.. pero ayoko magdetail.. :P

Wednesday-
wala.. normal na araw

Etiquetas: normal na araw